Groentips & Groeninfo

17 februari 2013

Vandaag eindelijk weer eens de zon. En in de zon beginnen de botanische crocusjes te bloeien. Het geeft eventjes een voorjaarsgevoel!

Bij een kleine zaadhandel in Noord-Holland (www.leylant.com) heb ik zaad besteld, o.a. van SUCCISELLA inflexa “Frosted Pearls. Dit is een licht en koude kiemer, die buiten onder glas gezaaid moet worden. Dus meteen de daad bij het woord gevoegd. Ik ben benieuwd of het dit jaar lukt, verleden jaar is het zaad niet opgekomen. Succisella is een laatbloeiende plant van midden augustus tot ver in september. Het lijkt op de Blauwe Knoop. De kleur is echter lichtblauw. De planten kunnen ook in de schaduw staan. In de Botanische Tuin  “De Uithof” in Utrecht, zag ik een grote bloeiende groep staan. Prachtig om te zien.

Ik berstelde ook zaad van SALVIA patens ‘White Trophy’. Als kuipplant heb ik SALVIA patens Oxford Blue (helder blauw) en SALVIA patens Cambridge Blue(lichtblauw). Beide staan in de overwinteringsplaats. Het lijkt me mooi om de witte soort er straks buiten bij te kunnen zetten.

Heb je wel eens gehoord van TWEEDIA caerulae? Deze plant is voor mij volkomen onbekend, dus zaad gekocht. Het is een soort heestertje, dat als kuipplant behandeld moet worden. In de zomermaanden verschijnen de hemelsblauwe bloemetjes. Ik ben zeer benieuwd!

20 januari 2013

Buiten valt sneeuw en door de oostenwind is het erg koud. Voor de vorstinval heb ik mijn twee grote ERYSIMUM Bowles Mauve, die naast de voordeur staan, ingepakt. Afwachten hoe ze straks te voorschijn komen.

Bij inspectie van de kuipplanten in de winterberging, zag ik, dat een grote FRANCOA sonchifolia er erg zielig bij stond.Toen ik de pot optilde, vielen er hele stukken plant af. Oorzaak: alle wortels weggevreten door de larven van de lapsnuittor! Ieder jaar komt het toch weer voor. Gelukkig heb ik nog een jonge plant. Zo gauw mogelijk ga ik alles verder inspecteren.

Voor een pelargoniumsoort vraag ik speciale aandacht. Het betreft PELARGONIUM “Platinum”, dus geen geranium!  De plant is bontbladig (groen met een wit randje) en de enkelvoudige bloemen zijn zalmkleurig. Het zijn heel sterke planten, die hard door groeien en rijk bloeien. Ze zijn bestand tegen droogte en nattigheid. Ze doen het uitstekend in de border in de volle zon. Worden ze te groot, dan kun je wat terugsnoeien. In het najaar kun je ze heel goed stekken, zodat je in het voorjaar nieuwe planten hebt. Dit gaat beter dan de oude planten op te graven en over te houden.

De jonge stekken staan in de winter bij mij in een slaapkamer. Ze beginnen nu door te groeien en daarom heb ik ze een grotere pot gegeven met verse potgrond. En zo nu en dan top ik ze. In mei plant ik ze weer in mijn voortuin en dan heb je er de hele zomer geen werk meer mee, alleen af en toe de uitgebloeide bloemen verwijderen. Een aanrader!

30 december 2012

Het jaar is bijna voorbij. Volgens de kalender zitten we nu in de winter, maar als je buiten bent lijkt het eerder een beetje voorjaar. Er komen zelfs al bolletjes boven de grond. We kunnen terugkijken op een bijzonder goed tuinseizoen, waarin de tuinen erg mooi waren. Wat zal 2013 ons brengen? Altijd weer heel spannend.

In een grote pot op mijn terras had ik een kleine heester geplant, nl. LEUCOTHOE walteri Rainbow. Het is een groenblijvende plant, die goed winterhard is.  Het bonte blad is langwerpig of lancetvormig in de kleuren creme/groen. In de herfst verkleurt het blad naar prachtig, vaak rood/paarse kleuren. Alleen bij een plaats in de zon!  In mei bloeit de plant met witte of rose kleine bloemen. LEOCOTHOE staat graag in vochtige, goed doorlatende grond, die zuur is. Voeg af en toe tuinturf toe. Snoeien kan na de bloei, dus in juni.

Omdat mijn plant te groot voor de pot was geworden, heb ik deze in de herfst in de border gezet. Staat erg mooi. Aan te bevelen!

Voor de EEKHOORNS  heb ik een speciaal voederkastje gekocht.Er zit een ruitje in, waarvoor een plankje waarop de eekhoorn kan zitten. Zelf moeten ze het dakje optillen om bij het voer te komen. En dat doen ze! Intelligente beesten. Het leuke is, dat de meesjes naar binnen kijken en tegen het glas tikken. Die zijn mogelijk nog slimmer! 

 

25 november 2012

We zitten intussen al diep in de herfst en de bomen hebben hun bladeren bijna verloren. Gisteren zat alles potdicht met de mist en dan ziet de tuin er droevig uit, vooral de grassen.  Een klein beetje kleur heb ik nog van de kleinbloemige chrysanten. De rosebloeiende soort is CHRYSANTHEMUM ‘Mei-Kyo’. Ik heb ook een koper/brons kleurige soort. De naam weet ik niet helemaal zeker, maar het kan zijn dat het CHRYSANTHEMUM Doctor Tom Parr is. Laatstgenoemde past uitstekend met de verschillende andere herfstkleuren in de tuin. Beide zijn zeer compact en bloeien bijzonder rijk en lang. Ze zijn winterhard, maar afgelopen winter hebben ze bij de zeer strenge vorst wel erg geleden, maar wel overleefd!

Een andere plant, die zeer lang doorbloeit, is CALAMINTHA nepeta nepeta (bergsteentijm). Deze heeft bleeklila bloemen en het blad heeft een frisse muntgeur. Ze vormt wolken van bloemen, die vanaf juni te voorschijn komen, maar in het najaar steeds mooier worden. Zelfs nu, eind november, zitten er nog bloemen aan. Ze houdt van een zonnig en warm plekje, liefst op droge grond.

CALAMINTHA grandiflora (steentijm) bloeit met grote roze bloemen vanaf juni tot augustus.Ook deze heeft geurend blad, maar geeft aan een licht beschaduwde plaats de voorkeur.

Beide soorten hoeven niet teruggeknipt te worden in het najaar in verband met evt. bevriezing.

21 oktober 2012

De meeste asters worden nu lelijk en zijn bijna uitgebloeid. Toch wil ik nog twee soorten in de schijnwerper zetten, nl. ASTER novi-belgii “Crimson Brocade, waarvan de talrijke bloemen heel donkerrood (magenta) met een geel hartje gekleurd zijn en ASTER novae-angliae “Septemberrubin. met warm dieprode (net als een robijn), eveneens met een geel hartje, bloemen. Eerstgenoemde wordt ca. 1 m hoog, terwijl de tweede soort wel 1.50 hoog kan worden. Ik top ze eind mei, zodat de planten zich beter vertakken. Na de bloei kun je ze in de herfst terugknippen.

Vooral in de zon, als de prachtige bloemen geopend zijn, zijn ze zeer aanlokkelijk voor bijen en vlinders. Zet ze tezamen met grassen! Ze zijn uitermate geschikt als snijbloem en blijven lang mooi. Zeer aan te bevelen!

Iets heel anders, maar een uitstekende tuinplant is de FUCHSIA magellanica. Deze mag in geen enkele tuin ontbreken want ze bloeien van juli tot november met talrijke rode bloemetjes. Er is ook een witte variant, nl. FUCHSIA magellanica alba. In de zomer geef ik ze tegelijk met de kuipplanten, altijd wat organische mest. In de herfst snoei ik de bovengrondse delen wat terug. De rest vriest af en knip ik in het voorjaar weg. In april/mei komen van op de wortels de nieuwe scheuten. Ze groeien groot en breed uit, dus geef ze een ruime plaats.

Er is nog een soort met grotere rode bloemen, nl. FUCHSIA  magellanica “Ricartonii’.

Bij mij staan deze tuinfuchsia’s al jaren en zijn nog nooit bevroren. Het is wel aan te bevelen om ze na een aantal jaren te verjongen. Ze kunnen heel gemakkelijk gestekt worden.

Komende week ga ik met de kuipplanten bezig om ze winterklaar te maken en weer in de winterstalling te zetten. Altijd een hele klus.

3 oktober 2012

In deze maand voeren de ASTERS de boventoon in mijn tuin. Ik heb ze in verschillende soorten en maten in allerlei kleuren. Tezamen met de grassen vormen ze een mooi geheel. Eén van de mooiste vind ik ASTER Jenny. Deze heeft purper/violet gekleurde gevulde bloemen. En heel belangrijk: de hoogte is 40-50 cm en de plant is heel stevig en waait niet om. De bloei is van september tot diep in oktober. Een plaatsje in de zon of halfschaduw is prima. Na de bloei moet de plant wat teruggeknipt worden.

Een heel andere plant is de EUPATORIUM rugosum (koninginne- of leverkruid). De creme/witte bloemen zijn talrijk en bloeien lang. De planten kunnen tot 1.20 m hoog worden. In sommige tuinen (op rijke grond) verspreiden de planten zich snel en kunnen zelfs een plaag worden. Maar bij mij onder de grote olm,  staat deze plant prachtig en licht op tegen de donkere achtergrond. Deze planten komen ook in het wild voor en ik heb ergens gelezen, dat de bloemen giftig zouden zijn voor het vee?

Een ander soort is: EUPATORIUM rugosum “Chocolate. Het welige loof is donkerpurper van kleur en past heel goed tussen de andere planten in de borders. De witte bloemetjes komen heel laat te voorschijn en stellen niet zo veel voor. Maar ze steken mooi af tegen het donkere blad en de bloei duurt tot aan de vorst. Ook deze planten kunnen ca. 1.20 m hoog worden.

8 september 2012

In een kleine kwekerij  bij een bezoek aan een open tuin, kwam ik een bijzondere kattesnor tegen, nl. CLEOME senorita rosalita. Wat een prachtige naam!  Het is een nieuw soort zonder zaadvorming, maar die gekweekt wordt van stekmateriaal. Natuurlijk heb ik een pot met een grote plant meegenomen. Ik heb er vijf stekken af kunnen halen en deze zijn intussen beworteld. Ik ga ze nu oppotten in goede grond en ga proberen ze de winter door te krijgen. De kleur van de kleine bloemen is lilaroze en ze bloeien langdurig. De plant groeit compact en de hoogte is 60-80 cm.  Ook ideaal als potplant!

Mijn HELIANTHUS decapetalus Triompe de Gand is nog nooit zo mooi geweest als deze zomer. In het voorjaar duurde het heel lang voordat de planten boven de grond kwamen. Maar de planten zijn intussen ca. 2 m hoog. De talrijke, grote gele bloemen van deze soort kunnen een doorsnede krijgen van ca. 12 cm!  Ze lijken op kleine zonnebloemen, maar ik vind ze mooier. En er zitten heel veel vlinders en bijen op. Een aanrader!

Ook een prima plant voor bijen en vlinders is PHLOX paniculata Hesperis. Eén van mijn favorieten. Het is een zaailing van Coen Jansen, die ondertussen alom bekend is. Het is een heel sterk soort met kleine rood/lila bloemen. Wanneer je af en toe de enigszins verdroogde uitgebloeide bloemen er af schudt, bloeit de plant eindeloos lang door. Deze phlox wordt ca. 1.80 hoog en heeft weinig last van meeldauw. Past in iedere tuin!

5 augustus 2012

CRINUM x powellii is een prachtig bolgewas met lijnvormige, groenblijvende bladeren, die in de winter door vorst afsterven. Aan de 60 tot 90 cm hoge bladerloze stengels komen volle trossen  met 7½ tot 10 cm grote, roze, lelieachtige bloemen. Omdat ze vorstgevoelig zijn, worden Crinums het meest gebruikt als kuipplant. Bij mij opzij van het huis (lekker warm bij de zuidmuur) staat al meer dan 15 jaar een Crinum in de volle grond. Een erfstuk van een dierbare vriendin. Afgelopen strenge winter heeft de plant overleefd en ze staat nu weer in volle bloei! Op de juiste plek kun je de bollen dus in de volle grond zetten, maar dan wel in de winter heel goed afdekken. Het is het proberen waard!

Iets heel anders is SESELI montanum (bergvenkel). Dit is een winterharde vaste plant met grijsgroen varenachtig blad (lijkt enigszins op aspergeloof). Het wordt een bossige plant met lange vertakkende stengels, waaraan kleine schermpjes bloemen. Deze zijn iets roze, maar verkleuren later naar wit. Na de bloei zien de schermpjes er purper uit. De bloei is van 7/9 en de hoogte ca. 80 cm. De Seseli houdt van een droge plek, liefst wat kalkhoudend.

Al eerder heb ik eens geschreven over PHYGELIUS capensis Mr. Aerts (kaapse fuchsia). Verleden jaar was het een halfheester, zo gegroeid was de plant. Omdat de Phygelius vorstgevoelig is, dacht ik na de winter, dat de plant dood was. Er was niets meer te zien.

Na ca. twee maanden kwam er toch iets te voorschijn en nu is het een kleine plant, die toch nog weer bloeit met rode bloemen. Je moet nooit te vlug iets wegdoen, dat zie je maar weer.

13 juli 2012

Bij kwekerij Foltz in Meeden zag ik staan: VERBENA bonariensis ‘Lollipop’. Een broertje of zusje van de hoge VERBENA bonariensis. De ‘Lollipop’blijft veel lager (ca. 60 cm) en de kleur gaat iets meer naar roze/blauw. Deze plant heeft dezelfde eigenschappen als de hoge soort en de bloei is eveneens rijk en lang. Ze houden van een plekje in de zon. Aan de winterhardheid valt te twijfelen. Maar je kunt de lage Verbena bonariensis eventueel ook als potplant gebruiken. Weer eens iets anders!

Een zeer goede en betrouwbare winterharde vaste plant is: NEPETA grandiflora Dawn to Dusk (kattenkruid).  Deze groeit hoog en stevig op tot ca. 70-80 cm. De bloemen zijn talrijk en hebben een bijzondere kleur nl. lichtrose tot wit. Bloeitijd: juni/juli. Het is een echte blikvanger in mijn voortuin. Eén van mijn favoriete tuinplanten is: LYCHNIS chalcedonica “Carnea’. (Brandende liefde of kalverliefde?). Deze heb ik een paar jaar geleden gezaaid en deze zomer zijn het prachtige planten geworden met veel bloemen. De bloemen hebben een heel aparte kleur, nl. zalmrose. De hoogte is ca. 80 cm en de bloeitijd valt in juni/juli. Een plek in de volle zon of halfschaduw wordt op prijs gesteld. Gezaaid kan worden, binnen in maart/april of in augustus/september ter plekke. Het is een lichtkiemer, dus het zaad onbedekt laten. Het duurt even voordat de plantjes aan de groei zijn, maar het wachten loont de moeite!

14 juni 2012

In maart kocht ik een CLEMATIS ‘Pink Fantasy. Het bijbehorend plaatje zag er veelbelovend uit, grote roze bloemen. Ik heb een groot plantgat gemaakt, met onderin grind voor drainage en daarop goed bemeste grond. De Clematis sloeg goed aan en er kwamen dikke knoppen, maar de groei bleef een beetje achter. Toen kreeg de plant opeens de gevreesde ‘verwelkingsziekte’. De aangetaste stukken heb ik direct weggeknipt. Gelukkig is de plant niet doodgegaan, maar groeide goed door. De eerste bloem was groot en erg mooi. En lekker ook, want de slakken waren er meteen bij om aan te vreten en de bloemblaadjes te beschadigen. De andere knoppen zijn allemaal open gegaan en dus kreeg ik toch nog een prachtig bloeiende clematis

Onder mijn olm bloeien in het voorjaar GERANIUMS Phaeum in diverse kleuren. Het zijn wilde planten, maar ze kunnen heel goed tegen droogte, vooral onder zo’n grote boom. Ik laat ze staan wanneer ze uitgebloeid zijn, want de vogels zijn dol op de zaadjes. Het is altijd heel leuk om te zien hoe een echtpaar GOUDVINK  allerlei capriolen uithaalt om in de dunne stengels te hangen. Het mannetje is prachtig om te zien met zijn roze/rode kleur. Het vrouwtje is rossig/bruin geveerd, wat minder opvalt.

Het zal intussen bekend zijn, dat ik zeer gecharmeerd ben van allerlei tuingeraniums. Ik heb vele soorten, omdat ze het zo goed doen op zandgrond. Lang geleden kocht ik bij Coen Jansen een GERANIUM Ankums Pride. Een laag soort met grote warm roze gekleurde bloemen. Erg mooi! Deze plant komt trouw ieder jaar terug en kan ik weer genieten van de mooie bloemen. Het is een langzame groeier, geen woekeraar.

Via Groei en Bloei kreeg ik van de Consumententoets een aardbeienplant (Fragaria ‘Toscane’) om te verzorgen en later te beoordelen. Dat is leuk om te doen!  In een hangpot aan de muur staan de knallend roze bloemen heel mooi. De eerste vruchten kwamen er aan en ik had me er al op verheugd. Maar de merels hebben de pot ook ontdekt en tot op heden heb ik zelf nog niets geproefd. Ze zijn blijkbaar overheerlijk. Het is een bekend gezegde: “je deelt je tuin met de dieren”.

31 mei 2012

Onder mijn grote olm staat al jaren een LILIUM martagon (turkse lelie). Deze is volkomen winterhard en komt ieder jaar trouw weer terug. Maar de leliehaantjes weten deze ook te vinden, vandaar dat er bijna nooit bloemen zijn geweest. Altijd werd de plant opgegeten door de larven van de haantjes. Dit voorjaar is het lang koud geweest en daar houden de haantjes niet van. Ze komen pas bij een temperatuur van 10 ºC of hoger. De plant heeft nu tijd gehad om goed door te groeien en twee bloemstengels met knoppen te produceren. Deze knoppen staan op springen en nu kan ik eindelijk van de bijzondere bloemen genieten. De bloemdekbladeren zijn naar achteren gekruld. Deze lelie’s houden van kalk in de bodem en moeten bij voorkeur in het najaar geplaatst worden. De hoogte is ca. 1.50 m en de bloeitijd valt in juni/juli.

Eén van mijn favourite geraniums is: GERANIUM x oxonianum ‘Katherine Adele’. Deze heeft prachtig purperrood gevlekt blad en de kleine bloemen hebben een zacht roze kleur. De hoogte is 40 cm en de bloei duurt eindeloos van mei tot september.

Een andere bijzonder mooie geranium is GERANIUM ibericum Ushguli Grijs. Gekocht bij de Hessenhof in Ede en volgens hun catalogus komt deze geranium uit de Kaukasus. De hoogte van deze plant is ca. 50 cm en de zeer grote bloemen hebben een grijsblauwe kleur met donkere aderen. Bloeitijd: mei/juli.Beide genoemde geraniums zijn volkomen winterhard en zeer aan te bevelen!

6 mei 2012

Zo langzamerhand kunnen we zien welke planten in onze tuinen de vorst van de afgelopen winter niet overleefd hebben. Tot mijn grote spijt ben ik kwijtgeraakt mijn mooie Venkelplant met zijn ijle bruine loof (FOENICULUM vulgare purpureum). Jarenlang stond deze achter in de border te pronken. Door het zachte weer (vlak voor de vorstinval), was deze Venkel al heel mooi uitgelopen. Maar helaas, helemaal bevroren. Ik ga op zoek naar een vervanger!

Een heel ander verhaal hoort bij een lief bolgewasje, nl. NARCIS bulbocodium subsp, bulbocodium (hoepelnarcisje). Deze staat al jaren in mijn voortuin en af en toe zag je in het late voorjaar een bloemetje. Dit jaar zijn er opeens 7 bloemetjes. Verrassing!

Een erg mooie, voorjaarsbloeiende  geranium is GERANIUM Prelude, een kruising van Geranium albiflorum x Geranium sylvaticum. Het is een teer uitziende, maar toch stevige plant van ca. 50 cm hoogte. Het is een rijke bloeier met kleine licht lila gekleurde bloemen. Een plekje in de zon of halfschaduw is prima. Een aanrader!

9 april 2012

Een heel leuke, dankbare plant is PRIMULA juliae-hybr. ‘Wanda’ (sleutelbloem). Het is een heel goede bodembedekker en volkomen winterhard. In maart/april komen de talrijke paarse bloemen, welke heel lang doorbloeien. Voor een plaatsje in de halfschaduw (het liefst enigszins vochtige grond) is deze primulasoort zeer dankbaar. Het enige nadeel van een groep van deze planten is, dat er altijd andere, niet gewenste, zaailingen tussenkomen o.a. de vroegeling. Dus regelmatig even schonen. Maar het is de moeite waard!

Verleden jaar kocht ik SARUMA henryi. Deze plant is niet zo erg bekend, maar heel bruikbaar in de tuin. Bij mij staat deze plant in diepe schaduw en tot mijn verbazing zag ik opeens lichtgele bloemen. De bladeren zijn grijsgroen en hartvormig, heel mooi van kleur. In combinatie met de zachtgele bloemen ziet het er bijzonder uit. De plant is nu nog laag, maar groeit uit tot een hoogte van ca. 50 cm. De bloei duurt een hele tijd. Een aanrader voor de schaduwtuin! En heel belangrijk, volkomen winterhard.

Als laatste noem ik een erg mooi grassoort, nl. DESCHAMPSIA cespitosa ‘Goldtau (ruwe smele). Het is een inheemse plant met een compacte, opgaande groeiwijze. Ze woekert niet, maar vormt pollen. Bij mij was het een slordige boel geworden na de winter. Ik heb de hele pol eruitgehaald. De grond was volkomen uitgeput. Dus nieuwe aarde in het plantgat gedaan, waarna ik de geschoonde, jonge stukjes gras, opnieuw heb geplant. Een heel karwei, noem het maar een verjongingskuur. Dit gras kan heel goed als solitair gebruikt worden voor een plek in de zon/halfschaduw. De bloei volgt in juni-augustus. Erg mooi, een gouden gras!

17 maart 2012

Het is weer tijd om de borders te fatsoeneren. Het is altijd zeer interessant om te zien hoe de planten de winter doorgekomen zijn, vooral na de strenge vorstperiode. Welke soorten hebben vorstschade opgelopen?  Het is mij opgevallen, dat vooral planten met harig blad heel veel moeite hebben om weer goed aan de groei te komen.

Bij mij is SYMPHYTUM grandiflorum (gele bloemen) in de achtertuin (schaduw) helemaal weg. In de voortuin (zonnig en droog) zijn hele stukken heel slecht. Ik heb alles opgegraven en ontdekt, dat veel verrot was. Nu had ik meteen de gelegenheid om het zevenblad er uit te halen. De grond heb ik verbeterd met compost en daarna heb ik de stukjes plant, die nog goed waren, opnieuw gepoot. Deze beginnen al weer te groeien.

Met de SYMPHYTUM grandiflorum Wisley Blue (lichtblauwe bloemen) is het nog erger. Ook hier dezelfde operatie uitgevoerd. Al met al een hele klus, maar het is enorm opgeknapt. Het is toch heerlijk om buiten te zijn bij het vogelconcert. Ook PHLOMIS russeliana heeft een beste tik gekregen, evenals de PULMONARIA (longkruid) en de PRUNELLA (bijenkorfje) soorten.

 ARUM italicum heeft het, door alle nattigheid in de afgelopen winter, juist prima naar zijn zin gehad. De planten zien er prachtig uit met glanzend, gezond blad. Het is een mooie groep geworden.

25 februari 2012

Voor de vorstinval waren de winterakonieten (ERANTHIS cilicia) al boven de grond gekomen. Wat zijn dit sterke plantjes (eigenlijk bolletjes). Toen de zon ging schijnen, waren hun kelkjes opeens allemaal tegelijk open. Prachtig! Ze overleven dus gemakkelijk strenge vorst. Ze beginnen nu weer lelijk te worden. Na de bloei begint het loof te groeien en dat is vaak heel veel. De vaste planten, die er tussen staan, krijgen het dan moeilijk om er goed doorheen te groeien. Verleden jaar heb ik veel blad afgeknipt. Ze hebben zich er niets van aangetrokken, er zijn heel veel bloemetjes gekomen.

Naast de voordeur had ik twee prachtige grote planten(halfheesters) staan van ERYSIMUM Bowles Mauve (de paarsbloeiende muurbloem). Na vorig jaar de gehele zomer volop gebloeid te hebben, zagen ze er voor de vorstperiode, nog heel goed uit. Eigenlijk zijn deze planten tweejarig. Als ze ouder worden, verhouten de stengels erg. Er niet van uitgaande, dat de vorst zo streng zou worden, heb ik ze goed afgedekt. Het heeft niet geholpen. Beide zagen er zo slecht uit, dat ik ze weggehaald heb. Gelukkig heb ik in het najaar stekken genomen en de jonge planten vorstvrij overwinterd. Zo kan ik er weer nieuwe planten(plantjes) neerzetten. Als de groei er goed in zit, worden ze snel groter. Als experiment heb ik ook wat stekken buiten laten overwinteren(wel afgedekt). Dit is geen succes, de plantjes zien er niet uit. Het is te koud geweest.

Alle PELARGONIUMS op de slaapkamer(hun winterverblijf) heb ik gesnoeid en verpot. Ook in de garage (vorstvrij winterverblijf van vele kuipplanten) heb ik gesnoeid. Daar moet ik nog aan het verpotten beginnen. Dit is altijd een hele klus. Maar als alles klaar is, heb ik een heerlijk voldaan gevoel en denk ik: laat de lente maar komen!

25 januari 2012

Gisteravond moesten we ruiten krabben en vanmorgen vroeg was alles wit buiten. Een uurtje later was het weer weg.  Om 13.00 uur scheen de zon en deden de aconietjes hun kelkjes voorzichtig open. Van de gelegenheid, dat het even goed weer was, heb ik gebruik gemaakt om de tuin in te gaan. De ASTER ageratoides Asran bloeit in het najaar altijd heel lang met lichtblauwe bloemen en is dan heel mooi. Ik zou hem niet willen missen. Maar oh wee, wat een loper! Deze plant woekert overal doorheen. Bij mij dus ook. Ik heb mijn lange onkruidsteker gepakt en verschillende uitlopers weggehaald. Door deze zachte winter waren het al hele planten geworden.  Toen ik buiten bezig was, hoorde ik de vinken ‘slaan’ en kreeg ik al een beetje voorjaarskriebels. Een uurtje later was het al weer helemaal bewolkt en een stuk kouder. Je moet in ons klimaat elk goed moment benutten!

In het najaar kreeg ik een SOLANUM pseudocapsicum (appeltje-der-liefde, oranjeappel) cadeau. Deze potplant staat al de hele winter buiten op het terras. Na de witte bloempjes, verschijnen de oranje gekleurde vruchtjes (kleine balletjes) Mijn plant ziet er, mede door de vele regen, prachtig uit. Een klein sinaasappelboompje! Af en toe snoept een merel een appeltje weg. Als het gaat vriezen (zoals nu de berichten luiden) zet ik de plant tijdelijk binnen op een koele plaats. In de late lente terugknippen, verpotten en weer aan de groei brengen.

 

31 december 2011

Dit is de laatste dag van het oude jaar en buiten is het somber en valt er motregen. Gisteren hadden we in eens een mooie, heldere dag met zon. Hiervan heb ik geprofiteerd om in de borders in de achtertuin, de vaste planten verder af te knippen. Want alle bolletjes komen al boven de grond en als ik langer wacht met afknippen, kan ik er niet meer bij. In de borders staan veel aconietjes en honderden botanische crocusjes. De sneeuwklokjes hebben al knopjes! Verleden jaar was dit alles drie weken later. Sommige planten zijn ook nog erg groen en de vogels hebben de bessen uit de COTONEASTER  struiken nog niet aangeraakt. Gisteren leek en even voorjaar en was het heerlijk om buiten in de tuin wat te doen.

Een zeer dankbare vaste plant is: CAMPANULA garganica (klokjesbloem). Deze blijft laag, ca. 10/15 cm en bloeit met talrijke blauwe bloemen in de zomer en vaak nog langer door. De planten breiden zich wel uit, maar ik vind dit niet lastig. Ook zaaien ze zich spontaan uit o.a. tussen de tegels van mijn terras.  Het blijven kleine planten en het staat leuk. Als het verveelt, kun je ze gemakkelijk opruimen.

Morgen hebben het nieuwe jaar 2012. Wat zal dit ons brengen? Ik hoop voor alle tuinliefhebbers een mooi, zonnig seizoen waarin we veel kunnen genieten!

23 november 2011

Jaren geleden kreeg ik bij een bezoek aan kwekerij In Goede Aarde in Biervliet (Zeeuws Vlaanderen) een plantje cadeau, genaamd ATRIPLEX halimus (zoutmelde). Het is inmiddels een heester geworden met grijs blad aan stevige takken. Er kunnen bloemetjes aankomen, die niet veel voorstellen. Ik heb het nog niet meegemaakt. De kleur van het blad past prachtig bij het groen van andere planten en grassen. De struik staat naast mijn COTONEASTER boompje, dat helemaal rood gekleurd is door de bessen. Een mooie combinatie. Omdat het blad in de winter heel lelijk wordt, wordt de heester in het voorjaar tot de grond afgeknipt, waarna ze weer nieuw schot geeft. Deze Atriplex doet het ook heel goed op een droge plaats in de zon.

Ik kocht ooit bij Coen Jansen een GEUM ‘Lisanne’. Deze soort heeft zacht citroengele bloemen boven donker blad. Deze Geum blijft heel compact in tegenstelling tot veel andere cultivars, die met bloeistengels ver buiten het hart van de plant groeien. En daardoor altijd een slordige indruk maken. Ik heb “mijn Geum” al op verschillende plaatsen in de tuin gezet, maar de bloei is slecht. Nu heb ik pas geleden gelezen, dat deze soort ook heel mooi is in een pot (niet te droog). In het voorjaar verhuist mijn plant dus naar een pot. Afwachten wat er dan gebeurt.

De kuipplanten staan intussen binnen. Het terras is weer helemaal opgeruimd en dat vind ik ieder jaar weer heel rustgevend.

23 oktober 2011

Nu de koude nachten zijn gekomen, worden we opeens druk met onze vorstgevoelige kuipplanten te verzorgen. Mijn kleine collectie pelargoniums staat weer op een slaapkamer om te overwinteren. De grotere planten, zoals AGAPANTHUS, OLEANDER, FRANCOA enz. laat ik nog even buiten staan. Die kunnen wel wat kou hebben. Ze moeten nog lang genoeg in de winterberging staan.

Verleden jaar zaaide ik een ander soort FRANCOA (het zaad kwam uit Engeland), nl. FRANCOA sonchifolia ‘Rogerson’s Form’. Het zijn mooie stevige planten geworden, die volop gebloeid hebben met lange zeer stevige bloemstengels met bloemen in de kleur donkerroze. 

Ook zaaide ik verleden jaar: ASTER novae-angliae ‘Septemberrubin. De jonge planten waren volkomen winterhard en zijn intussen uitgegroeid tot forse planten. De bloemen hebben een rood/paarsachtige kleur (zoals de edelsteen robijn). Erg mooi en ze bloeien nog steeds! Ook deze aster kan heel goed geplant worden in combinatie met grassen.

Mijn BEGONIA grandis subsp. evansiana heeft verleden jaar in een grote pot achter op het terras gestaan. Afgelopen winter heeft de pot in een vorstvrije ruimte gestaan en de plant sterft dan helemaal af. In het voorjaar heb ik de knol in de volle grond gezet op een goede, vrijgekomen plaats in de schaduw. Het is deze zomer een mooie plant geworden met grote trossen rose bloemen. Omdat de plant vorstgevoelig is, moet ik deze straks goed afdekken en afwachten of het goed gaat. Ik vond achter in de tuin een paar zaailingen en die laat ik staan. Voor alle zekerheid heb ik een plantje opgepot om binnen te kunnen overwinteren. Wat kun je toch druk met je planten zijn. Het geeft mij echter zeer veel voldoening!

10 oktober 2011

De rijke bloei van de asters ligt al weer bijna achter ons. Wat waren ze mooi met het prachtige weer. Verleden jaar kocht ik bij Fahner twee bijzondere soorten, nl. ASTER novi-belgii Crimson Brocade en ASTER novae angliae ‘Marina Wolkonski’.

Eerstgenoemde bloeit met rood/paarse bloemen met een geel hartje. Deze kleurt erg mooi bij de lichtpaars gekleurde asters en verschillende grassen. De tweede soort bloeit met grote donker paars/blauwe bloemen met een geel hartje. Wordt ook veel hoger en onderaan zijn de stelen nogal kaal, zodat je er iets anders voor moet zetten om dit een beetje te camoufleren. Beide soorten zijn zeer aan te bevelen.

Dan heb ik nog in de tuin staan: ASTER novi-belgii ‘Jenny.  Deze aster heeft purperviolet gekleurde, gevulde bloemen en blijft veel lager, ca. 40 cm. Deze soort behoort tot de zg. Dumosus groep, waarin de lagere soorten voorkomen.

Alle asters worden druk bezocht door allerlei bijen, vliegen en vlinders.

PERSICARIA microcephala “Red Dragon’ (Chinese draak duizendknoop). Over deze plant heb ik al eens eerder geschreven. Omdat het zo’n geweldige tuinplant is, vestig ik er nog weer de aandacht op. Het is een wildebras, want hij groeit boven alles uit. Maar het prachtige, mooi getekende donkere blad kleurt eigenlijk overal tussen. Zeer opvallend tussen de hoge asters en bv. de ACONITUM carmichaelis arendsii met zijn mooie blauwe bloemkleur.

Worden de planten “te” wild, dan knip je ze flink terug. Ze laten zich heel gemakkelijk stekken. Straks met de nachtvorsten sterven ze helemaal af en komen in het voorjaar weer terug. Een aanrader!

18 september 2011

Een laatbloeiend bolgewas is: ALLIUM tuberosum (Chinese bieslook of knoflookbieslook).

De bladeren zijn smal en aan één kant afgeplat. De ca. 50 cm hoge bloemstelen hebben een wit bloemscherm, dat uit vele stervormige bloempjes bestaat. Als groepje bij elkaar doen ze het heel goed en ze komen trouw ieder jaar weer terug. Ze houden van zon en niet te natte grond en ze zaaien zich heel bescheiden uit.

Op de laatst gehouden Groei en Bloei avond vertoonde Brian Kabbes prachtige opnamen van hun reis naar Zuid Afrika. We zagen ook beelden van de ERYTHRINA, een struik met aparte rode bloemen. Ik heb al jaren deze plant als kuipplant. Ik heb in mijn tuinschriften opgezocht wanneer ik deze heb aangeschaft. Op 19 januari 1976(!!!) kocht ik bij v. Tubergen in Haarlem drie exemplaren (de rekening heb ik nog). Dus mijn Erythrina is 35 jaar. Deze zomer heeft de struik fantastich gebloeid met veel rode bijzonder gevormde bloemen. De lange stengels sterven in het najaar helemaal af en de stam blijft over. In de winter vorstvrij wegzetten en in het voorjaar wat nieuwe aarde en mest geven en dan begint de groei weer. Erg gemakkelijk!

Wel oppassen, want aan de onderkant van de bladeren zitten weerhaakjes waaraan je gauw blijft vastzitten.

Als bijzonderheid vermeld ik nog, dat de tweede plant op het erf bij Jan Arendsen staat. Het derde exemplaar was bij iemand in Tubbergen, maar deze plant is dood gegaan.

27 augustus 2011

In mijn vorig stukje schreef ik over de STOKESIA.  In een proeftuin zag ik een soort Stokesia die ik niet kende, nl. STOKESIA laevis Mary Gregory. Deze bloeit met zachtgele bloemen. Erg mooi! Gelukkig kon ik ze bij Fahner kopen, dus direct een paar planten meegenomen en in de tuin gezet. Nu maar afwachten of ze de winter goed doorkomen. Er bestaat ook nog een STOKESIA alba met witte bloemen.

Op dit ogenblik staat in mijn voortuin te pronken: COREOPSIS tripteris (meisjesogen). Het zijn zeer sterke en stevige planten, die wel ca. 2 m hoog worden. De grote bloemen zijn geel en de bloei is heel rijk. Omdat ik er niet bij stil heb gestaan, dat deze planten zo hoog worden, staan ze op de verkeerde plaats. Met al het slechte weer van de laatste tijd staan ze steeds heen en weer te zwaaien, maar het deert ze niet. Toch zal ik proberen de planten naar de achtertuin te verzetten, zodat de schutting de achtergrond kan zijn. De bloemen worden druk bezocht door vlinders en andere insecten. Je kunt ze ook prima als snijbloem gebruiken, maar dan moet je er met de trap bij om ze te plukken!

Verleden jaar zag ik de showtuinen van Fahner een prachtige plant, nl. RUDBECKIA subtomentosa Henry Eilers. De bloemen zijn lichtgeel met een chocoladebruin hartje (kegeltje).  De bloemblaadjes zijn opgerold en aan het eind gaan ze soms weer open. Heel bijzonder! Het zijn stevige, rijk vertakte planten, die lang doorbloeien. Het is eveneens een hoge plant, ca. 1.20 m. Een aanwinst!

27 juli 2011

Dit jaar doe ik voor het eerst mee met de Consumententoets van Groei en Bloei. We kregen twee planten om te beoordelen, o.a. STOKESIA  laevis ‘Mels Blue’. In de bijgeleverde cultuurbeschrijving staat: mooi blauw bloeiende kuipplant voor een zonnige plaats. Het is een mooie compacte plant met veel knoppen. Door al het koude weer van de laatste tijd gaan de knoppen nog niet echt open. Jammer, maar afwachten wat het wordt. Vorig jaar heb ik al eens over de STOKESIA (korenbloemaster) geschreven.

Ik heb nl. al enige jaren twee andere soorten in de voortuin in de volle grond staan, lekker zonnig en droog. Ze houden niet van natte voeten. Ze zijn nl. wat vorstgevoelig. De bloemen van de STOKESIA’s zijn prachtig van kleur met in het hart een krans van lichtgekleurde meeldraden. Bij mij staan ze nu volop in bloei!

Het betreft: STOKESIA laevis ‘Purple Parasols’ met purperblauw gekleurde bloemen. Deze hebben een doorsnede van ca. 7 cm. De andere is STOKESIA laevis ‘Klaus Jelitto. Deze soort heeft grote diepblauwe bloemen met een doorsnede van 9 cm. Heel bijzonder!

10 juli 2011

Ieder jaar bezoeken we de beroemde tuindagen van Bingerden. Altijd weer een belevenis! En natuurlijk ga je nooit met lege handen naar huis.  Twee jaar geleden kocht ik bij Tuingoed Foltz een kleine Hosta, met de leuke naam HOSTA ‘Blue Mouse Ears. Het is een kleine plant met zeer stevig rond blauwgroen blad. Nu (half juli) is het een mooie plant geworden en bloeit volop met lila bloemen. De hoogte is ca. 15-25 cm, standplaats zon/halfschaduw.  Het is iets aparts en daar houd ik van.

Naast deze Hosta staat nog iets heel moois, nl. ZYGADENUS elegans.  Qua blad lijkt deze plant op een Anthericum (graslelie).  Aan de lange stengels zitten talrijke groengele bloemen, die in de zon op sterren lijken. Ook geuren ze nog enigszins. Ik heb deze plant wel eens eerder geprobeerd, maar dit lukte niet. Nu heb ik deze Zygadenus waarschijnlijk op de goede plek staan. Ze groeien het liefst op niet te droge grond in de halfschaduw. Ze moeten wel enige jaren op dezelfde plaats staan voordat de planten volwassen zijn en goed gaan bloeien. Maar dan komt de beloning in de vorm van de bijzondere bloemen!

Een andere favoriet van mij is een vaste zonnebloem HELIANTHUS decapetalus ‘Triomph de Gand’, de mooiste soort van deze groep. De zeer grote, enkele bloemen zijn geel met in het hart bruine meeldraadjes. Het zijn stevige planten, die ca. 1.50 m hoog worden en bloeien van eind juli tot oktober. Geef ze wel een zonnige plaats! De prachtige bloemen zijn ook als snijbloemen te gebruiken.

16 juni 2011

Heuchera’s (purperklokjes) zijn in vele soorten te koop. Het zijn goede schaduwplanten, maar sommige kunnen ook wel in de zon staan, mits de grond niet te droog is. Eigenlijk is de kleur van het blad het belangrijkste omdat ze als bladplanten verkocht worden. Enige jaren geleden kocht ik bij Fahner  HEUCHERA Prince. Deze heeft mooie grote roodbruine bladeren en nu (medio juni) zitten er lange stelen aan, met bovenin tal van crèmekleurige bloempjes. Het zijn forse planten geworden en het geheel ziet er erg mooi uit. Derhalve vestig ik de aandacht op deze Heuchera Prince. De planten zijn in de winter bladhoudend, maar kunnen wel last hebben van evt. vorstschade. Maar herstellen zich in het voorjaar weer goed.

HEUCHERA ‘Blackout is een nieuwere soort met heel donker, bijna zwart, glanzend blad. Ook deze planten krijgen crèmekleurige bloempjes, die prachtig combineren met het donkere blad. Heel spectaculair!

Een paar jaar geleden bestelde ik in Engeland zaad van ARMERIA hybrida ‘Bees Hybrids’.

Het zijn vaste planten met rozetten waaruit talrijke lange bloemstelen te voorschijn komen. Aan het eind van iedere steel zit een grote, bolvormige bloem in de kleuren rose/rood en wit. Ideaal als snijbloem! Het heeft even geduurd voordat de gezaaide planten goed doorgegroeid waren. Dit jaar (3e jaar) zijn ze prachtig met heel veel bloemen. De voorjaarsbloei duurt erg lang, maar zo langzamerhand raken ze uitgebloeid. Ze houden van een plaats in de zon.

 

26 mei 2011

Mijn nieuwste aanwinst is een vaste plant met de mooie naam SARUMA henryi. Het is een schaduwplant met behaarde, grijsgroene, hartvormige blaadjes, die aan behaarde stelen zitten. Deze plant wordt ca. 50 cm hoog en houdt van humusrijke grond. In april gaat de plant bloeien met lichtgele bloemen, welke erg mooi zijn. Als het weer niet te warm is, bloeien ze heel lang door. Het is wel een plant voor de echte liefhebber!

Een heel trouwe, volkomen winterharde plant is CALAMINTHA grandiflora (steentijm).

Deze heeft aromatisch geurend blad en bloeit, vanaf mei, langdurig met grote rose bloemen. De hoogte is ca. 25 cm en een plaats vooraan in de border, liefst halfschaduw, wordt zeer gewaardeerd. Alleen eventueel uitgebloeide bloemen verwijderen, maar de planten zelf worden niet afgeknipt. Ze kunnen jaren op dezelfde plaats blijven staan.

Een plant waar ik altijd vrolijk van wordt, is CORYDALIS lutea (gele helmbloem). Deze staat graag in halfschaduw. De planten hebben heel fijn blad, waardoor de opvallend gele bloempjes mooi uitkomen. En…..ze bloeien de hele zomer. Ze zaaien zich graag uit op een plekje waar ze zich lekker voelen! Geen probleem: ze kunnen heel gemakkelijk worden verwijderd.

1 mei 2011

GALIUM boreale (Noords walstro) is een vaste plant, die in mei/juni massaal bloeit met witte bloempjes, welke heerlijk geuren. Het is een ca. 40 cm hoge bodembedekker voor halfschaduw of schaduw. Volkomen winterhard.

Een andere soort: GALIUM odoratum (lievevrouwenbedstro) blijft lager, hoogte ca. 20 cm.

Heeft dezelfde eigenschappen en houdt van dezelfde standplaats. Deze planten kunnen door andere vaste planten heenkruipen, wat minder leuk is, maar heel gemakkelijk verwijderd kunnen worden.

In mijn voortuin staat: DORONICUM pardalianches (voorjaarszonnebloem). Dit is een grote, zachtharige plant met ondergrondse uitlopers met aan de uiteinden wortelknollen. Aan de tot ca. 90 cm hoge, stevige stengels zitten 2-6 gele bloemhoofdjes die 3-5 cm groot zijn. De bloei duurt heel lang. De planten blijven onder alle omstandigheden rechtop staan en hoeven niet gesteund te worden. Door de wortelknollen lopen ze soms een beetje weg, maar je raakt ze nooit kwijt. Na de bloei sterven de bovengrondse delen af.

Al vele jaren staan ze in mijn tuin en ieder jaar geniet ik weer van deze vrolijke voorjaarsbloemen.

 

27 maart 2011

Vorige keer beloofde ik te schrijven over AGASTACHE (dropplant). Hier zijn  meerdere soorten van, alleen jammer dat ze niet helemaal betrouwbaar zijn in onze winters. Je raakt ze nog al eens kwijt. Maar ik vind het uitstekende borderplanten, die lang en rijk bloeien. Ik heb pas weer de gewone AGASTACHE foeniculum gezaaid. De plantjes komen snel boven de grond, zodat je deze zomer al bloeiende planten kunt hebben. Vaak overleven deze echter maar één winter. Je kunt ze het beste beschouwen als tweejarige planten. Beter winterhard zijn: AGASTACHE ‘Blue Fortune’ en AGASTACHE ‘Black Adder’. Laatstgenoemde, met de prachtige donkerblauw gekleurde bloemen, vind ik persoonlijk het allermooist.

Heel bijzonder is AGASTACHE rupestris met kleine oranje bloemen en zeer fijn grijsgroen loof.

Ik heb allerlei soorten uitgeprobeerd. Dit liep vaak op een mislukking uit en dat is natuurlijk heel jammer.

In mijn droge, zonnige voortuin doen SALVIA’s het uitstekend. Ik heb dan ook veel soorten, o.a. SALVIA nemerosa  Caradonna. Dit is een stevige plant met opgaande groeiwijze en aren vol donkerblauwe bloemen. Prachtig! Als je de lelijke bloemen regelmatig wegknipt, duurt de bloei heel lang.

Onlangs kocht ik bij een kweker SALVIA nemerosa ‘Sensation Deep Rose’. De roze gekleurde variëteit. Het zijn nu al mooie planten en ik stel met veel van de bloei voor. Afwachten!

Ik heb al eens geschreven over TANACETUM macrophyllum (boerenwormkruid) met de grote vaalwit gekleurde schermen en het mooie groene, stevige loof. In het najaar kocht ik bij kweker Coen Jansen TANACETUM corybosum ‘Festtafel’. Deze plant heeft kleine spierwitte bloemen in een sterk vertakt scherm. Het loof is veel fijne dan van bovengenoemde. De rozetten zijn al boven de grond en zien er prima uit.  Ze houden van een zonnige plaats.

27 februari 2011

Een echte voorjaarsbloeier is: PULMONARIA officinalis (longkruid). De planten komen in januari/februari weer boven de grond. Ze hebben schermen bloemen boven lage pollen zacht behaard blad. Het blad is effen groen of gespikkeld. De bloemkleur is blauw (dat verloopt naar roze). Een plekje op een koude, vochtige plaats in halfschaduw of schaduw geniet de voorkeur. Het zijn prima bodembedekkers. Bekende soorten zijn: P. off. ‘Sissinghurst White’, P. rubra (groen blad en rode bloem), P. angustifolia  Azurea’ met prachtige blauwe bloemen en P. longifolia met gevlekt langwerpig blad en roze/rode bloemen. Er zijn nog talrijke andere soorten te koop (kijk in de catalogus van de Hessenhof).

Wanneer na de bloei de planten lelijk worden en er soms meeldauw verschijnt, knip ik de planten helemaal af. Er komt weer fris blad en de planten zijn weer als nieuw.

Alle PULMONARIA soorten laten zich goed combineren met bv. Hosta’s en voorjaarsbloeiende bolgewassen bv. narcissen.

Een andere plant, die iets later in het voorjaar op een zonnige plaats gaat bloeien, is: PENTAGLOTTIS sempervirens (overblijvende ossentong). Boven pollen met grote, ruig behaarde, vaak bespikkelde bladeren, verschijnen in de late lente trossen met diepblauwe vergeetmenietachtige bloempjes. De bloei is vanaf mei en duurt de hele zomer. Het kunnen forse planten worden en ze zaaien zich uit. Wel in de gaten houden, want ze kunnen overal te voorschijn komen. Je kunt ze echter gemakkelijk opruimen. Omdat de bloei zo mooi is, zou ik deze planten niet willen missen.

Ook zag ik, dat de AGASTACHE  weer boven de grond is gekomen. Daarover een volgende keer!

10 februari 2011

Al jaren heb ik opzij van het huis (zuidkant) een bolgewas staan, nl. GERANIUM tuberosum.

De planten komen in januari boven de grond en hebben mooi donkergroen blad. Deze knolooievaarsbek bloeit met talrijke donkerroze geaderde bloemen in april/juni. Na de bloei verdwijnt het blad weer. Aan te bevelen!

Op dezelfde plaats staat de vaste plant: CERATOSTIGMA plumbaginoides. Dit gewas heeft dunne stengels met diepgroene, leerachtige bladeren, die in de herfst bruinrood verkleuren. In de late zomer en herfst verschijnen de talrijke hemelsblauwe bloemen. Het is een woekeraar, maar wel in toom te houden door regelmatig bijknippen. Op tijd helemaal afknippen om de GERANIUM gelegenheid te geven er doorheen te groeien.

Bovengenoemde plantensoorten volgen elkaar in groei en bloei op en ik vind het een goede combinatie, waarmee weinig mee werk is.

Iets heel anders is HEPATICA nobilis (leverbloempje). Dit plantje heeft nu al weer knopjes en is een vroegbloeier. De anemoonachtige bloempjes zijn: blauw, roze of wit. Dit is geen gemakkelijke plant. Het houdt van bladaarde met wat kalk vermengd en wil graag zon in het voorjaar en schaduw in de zomer. Een vochtig plekje geniet de voorkeur. De planten zijn volkomen winterhard.

23 januari 2011

Verleden jaar kreeg ik van een vriendin een cadeautje in de vorm van een ILEX aquifolium ‘myrtifolia op stammetje. Men noemt het ´ananashulst’.  De plant heeft leuke zwartgroene blaadjes van 2-3 cm in een smalle kegelvorm. Afgelopen zomer kwamen er kleine bloempjes aan, maar besjes heb ik niet gezien. Het boompje staat in een pot achter het huis. Met de sneeuwval kreeg het een witte muts, heel leuk . Hoe kouder, hoe mooier lijkt het wel, want het boompje heeft glimmende blaadjes en ziet er zeer gezond uit.

RICINUS communis (wonderboom).

Gisteren ontving ik de zaadcatalogus 2011 van Chiltern Seeds uit Engeland. Daar staat zoveel in, bekend en onbekend, dat je niet weet wat je moet kiezen. Verleden jaar kocht ik zaad van RICINUS communis ´Carmencita Pink’  Van de vijf dure zaden kwamen er vier op. Maar het was een verrassing toen de planten volwassen waren. Mooi donkergroen blad en de zaaddozen zijn rose. De zaden zien er hetzelfde uit als van andere Ricinussoorten. Natuurlijk wil ik in maart opnieuw zaaien, kijken of ze opkomen. Het is de moeite waard! De zeer bekende RICINUS communis met donker blad is echter ook prachtig. Het worden grote planten, dus geef ze de ruimte. Omdat ze in ons klimaat niet winterhard zijn, sterven ze in het najaar helemaal af.

22 december 2010

Omdat over de tuinplanten op dit ogenblik, nu alles onder een dik sneeuwdek ligt, niets te vertellen is, schrijf ik over een paar kamerplanten.

AEONIUM is een succulent of vetplant.  Deze plant heeft een mooi rozet van dikke,  vleesachtige bladeren op een lange steel. Er kunnen meerdere rozetten naast elkaar groeien tot een volle plant. In de winter kan de plant op een enigszins koele plaats binnen staan, maar in de zomer staat mijn plant buiten op een warm plekje in de volle zon. Met een beetje geluk verschijnen er trossen met goudgele bloemen aan. Ik heb er al eens bloemen gehad en dat is zeer bijzonder!

BEGONIA x erythrophylla is één van mijn favorieten! In Engeland noemt men deze begonia: Beefsteak Begonia. Een ijzersterke en mooie kamerplant die al sinds 1845 in cultuur is. Deze Begonia maakt dikke, kruipende wortelstokken, die voor het grootste deel over de pot groeien. Er komen bladstelen met daaraan mooie grote bladeren te voorschijn. Het is eigenlijk een echte bladplant. Op dit ogenblik heb ik ook enige lange bloemstelen met trosjes rose bloempjes. Toch wel apart. Wanneer de plant te groot wordt, kan men stukjes wortelstok gebruiken om nieuwe planten te maken. Je legt deze stukjes gewoon boven op de potgrond in een bloempot en al gauw zitten ze vast met nieuwe worteltjes. Het gaat heel gemakkelijk. De planten staan graag in halfschaduw, want bij felle zon worden ze snel lelijk. Geef ze regelmatig water, maar oppassen met te veel nattigheid om verrotten te voorkomen.

2 december 2010

PENNISETUM setaceum ‘Rubrum’. Dit is een hoge, donkerrode grassoort met lange stelen waaraan grote lichtbruine aren komen. Zeer decoratief! Ik kende deze plant niet, maar op de GARTENSCHAU in Bad Essen waren er veel te zien. Ze waren overal gebruikt en gecombineerd  met dahlia’s, verbena bonariensis, allerlei éénjarigen, andere grassen enz.

Ik was zeer gecharmeerd van dit mooie gras, maar ze waren nergens te koop. Toevalligerwijze stonden er een paar bij een bloemenwinkel, vlak bij ons hotel. Deze kon ik natuurlijk niet laten staan. Maar…… nadat ik bijzonderheden op internet had opgezocht, blijkt dat dit gras niet winterhard is. Daar had ik al zo’n idee van. Ik heb de planten thuis in een grotere pot gezet en nu staan ze binnen. Gelukkig maar met deze Siberische kou! Nu moet ik nog afwachten of ze deze winterslaap overleven. Dat maakt het spannend.

COREOPSIS tripteris. Op bovengenoemde GARTENSCHAU stonden ook veel hoge COREOPSIS planten, waarvan we de naam niet konden ontdekken. Ook deze plant was mij onbekend. Mijn vriendin ontdekte bij kwekerij Oudolf een hoge Coreopsis. Niet dezelfde, maar erg gelijkend. En dit is COREOPSIS tripteris. Deze planten hebben grote heldergele bloemen met een bruin hart. Heel bijzonder. Ik heb een paar planten van haar gekregen en deze staan in mijn voortuin. Ook hier ben ik erg benieuwd of ze de winter goed doorkomen.

Gelukkig worden ze wel bedekt door de sneeuw.

 

31 oktober 2010

PERSICARIA microcephala ‘Red Dragon’ is één van mijn favorieten in de tuin. De plant sterft in de winter af en is soms vorstgevoelig. Maar vanaf het moment, dat de plant in het voorjaar weer te voorschijn komt, kun je er ook van genieten. Het is eigenlijk een bladplant, want de witte bloempjes stellen niet veel voor. De bonte kleuren van het grote blad zijn: groen/rood. Het is een harde groeier, maar ik knip hem regelmatig korter. Daardoor wordt de plant wat compacter, maar geef hem wel flink de ruimte. Nu, in de herfst, is het blad donkerrood geworden en dit kleurt prachtig bij de kleine rose bloemen van de chrysant, die er naast staat! Een paar weken geleden heb ik al genoten van de combinatie met de rose gekleurde aartjes van de PERSICARIA ampl. roseum.

Van een ander soort PERSICARIA alata heb je ook de gehele zomer plezier. Deze plant blijft laag en heeft klein driekleurig blad en dezelfde bloemen als bovenstaand soort. Deze verdwijnt ook in de winter, maar is meer vorstgevoelig. Er had zich een zaailing genesteld in een plantenbak op het terras. Deze heb ik laten staan en er éénjarige rose margrietjes (ARGYRANTHEMUM frutescens Molimba ‘Sas Pinka’ bijgeplant. Deze combinatie kan zeer geslaagd genoemd worden, want op dit moment (eind oktober) ziet het er nog fleurig uit!

ASTER ageratoides Asran heeft prachtige lilablauw gekleurde bloemen. De bloei is rijk en duurt lang. De bloemen blijven ook op de vaas mooi. Deze aster is een zeer sterke plant en houdt van wat zon of lichte schaduw en wordt ca. 1 m hoog. Maar……. het is een loper, dus pas op voor woekeren.

15 oktober 2010

Deze keer komen drie heel verschillende planten ter sprake.

ERODIUM manescavi (reigersbek) is in mijn tuin de langst bloeiende vaste plant. Het is familie van de geranium. De plant vormt een soort rozet, waaruit aan ca. 40 cm hoge, dunne stelen grote purperroze bloemen verschijnen. De bloei begint in mei en op dit ogenblik zijn er nog bloemen! Wel de uitgbloeide bloemstelen steeds wegknippen. Deze plant doet het alleen goed op een droge, zonnige plaats, het liefst tussen stenen (lekker warm). Anders is er kans op bevriezing. Bij mij staat de plant in een smalle rand langs het pad naar de voordeur, knusjes tussen andere lage planten.

 Een heel andere plant, eigenlijk een heester, is VITEX agnes-castus (monnikenpeper/kuisheidsboom). Dit is een zomerbloeiende struik, die veel droogte verdraagt. De bloei is van augustus tot oktober. De bloemkleur is blauw of wit. Wanneer de VITEX in volle bloei staat, trekt ze ieders aandacht. De struik sterft tot op de grond af, maar loopt altijd weer uit, al is het soms laat. Dus heb wel geduld, want dit wordt beloond!

Als laatste noem ik BEGONIA grandis subsp. evansiana. Deze begonia is ingedeeld bij de knolbegonia’s. Van nature groeit deze soort in China en Japan. De begonia is min of meer winterhard en overleeft een paar graden vorst, mits de plant in het najaar afgedekt wordt met veel blad. De plant groeit het liefst in de halfschaduw. Het grote blad is donkergroen, heeft rode bladstengels en witroze tot donkerroze grote bloemen. Bij een vijver gezet, zal heel mooi zijn. Omdat ik geen geschikte plek in mijn tuin kan vinden, staat de plant in een grote pot. Samen met mijn andere bol- en knolbegonia’s, moet ze binnen vorstvrij overwinteren. En maar hopen, dat het goed gaat. In de zomermaanden bloeit de plant heel rijk en ziet er dan prachtig uit. Aan te bevelen!

19 september 2010

LIRIOPE muscari (leliegras) heeft wintergroen grasachtig loof. De bloemen zijn violetblauw en lijken op blauwe druifjes. De bloei begint in augustus en gaat tot diep in de herfst door. De planten doen het heel goed op een zonnige plaats, maar kunnen ook in de halfschaduw staan, waar ze wel minder zullen bloeien. Ze worden ca. 30 cm hoog en kunnen daarom het beste vooraan in de border gezet worden. In het voorjaar worden de planten afgeknipt, waarna  weer nieuwe bladeren komen en de plant er mooi en fris uitziet. Er zijn ook planten met witte bloemen. LIRIOPE is beslist een “must”in de tuin!

Dan uw aandacht voor ASTER rugulosus ´Asrugo´. Dit zijn mooie stevige planten, die het zowel in de zon als in de schaduw goed doen. Ze worden ca. 70 cm hoog. De witte bloemen zitten aan lange stelen en lijken op madeliefjes. De bloei duurt van augustus tot oktober en de bloemetjes zijn dan rozerood verkleurd. Heel mooi! En……..de planten hebben geen last van meeldauw.

Op dit ogenblik staan bij mij in volle bloei FUCHSIA arborescens. Dit zijn heesterachtige planten met trossen paarse seringachtige bloemen. De bloei begint al in juli en duurt lang. Na de bloei verschijnen de prachtige donkerrode bessen die later blauw worden. De vogels komen daar lekker van snoepen. Jammer, dat de planten niet winterhard zijn en als kuipplant gekweekt moeten worden. Ze moeten dus naar binnen, nadat ze wat teruggesnoeid zijn. In het voorjaar worden ze nog wat teruggesnoeid en van verse potgrond voorzien. Als ze zo mooi bloeien, trekken ze ieders aandacht. Dus ook een aanrader!

29 augustus 2010

Eén van de oudste tuinplanten die ik ken is: COREOPSIS verticillata (meisjesogen). Deze  plant heeft fijn loof en heldergele bloemen. De bloei is vanaf juni tot oktober. Ook heel goed als snijbloem te gebruiken. Ik heb de planten al jaren in mijn tuin en zou ze niet willen missen. Je moet ze af en toe wel een beetje in toom houden. Ze kunnen eigenlijk overal staan wanneer de grond niet te nat is, want ze houden niet van natte voeten. Dus een warme plek in zon of halfschaduw is uitstekend. Ze zijn volkomen winterhard. Met de nieuwere soorten, zoals de lichtgele ´Moonbeam´ en de rose tinten heb ik zelf geen goede ervaring, want ik raak ze steeds weer kwijt.

Er is ook een  soort van 1.50 m hoog, nl. COREOPTERIS tripteris. Deze heeft driedelig blad en grote heldergele bloemen. Ik zag deze op de GARTENSCHAU in Bad Essen en ik vond ze erg mooi.  In de catalogus van de Hessenhof staan de planten vermeld, dus volgend jaar maar eens proberen.

Op dit ogenblik bloeit LOBELIA siphilitica met de mooie blauwe bloemen. Deze planten zijn volkomen winterhard en omdat ze zich uitzaaien, raak je ze niet zo gauw kwijt. Zelfs op droge grond doen ze het goed. Door de opgaande groeiwijze nemen ze niet zo veel ruimte in. Ze bloeien van juli tot september en worden ruim 50 cm hoog.

Een echte favoriet van mij is: VERBENA rigida. Deze bloeit met paarse bloemen en wordt ca. 50 cm hoog. Het zijn stevige planten. Maar ze moeten in het voorjaar gezaaid worden omdat ze niet winterhard zijn in ons klimaat. In de volle grond maken ze knolletjes met lange wortels en wanneer je deze in het najaar oppot, kunnen ze vorstvrij overwinteren. Zelf doe ik dit ook en ik heb er goede ervaringen mee. In het voorjaar geef je ze nieuwe aarde en dan moet je wel lang wachten voordat de groei er goed in komt. Dit komt omdat de planten laat bloeien en een lange start nodig hebben. Je kunt ze ook als kuipplant opkweken. Er bestaat nog een tweede soort : VERBENA rigida polaris. Deze heeft een ijsblauwe kleur. Erg mooi om te zien, maar minder sterk.

2 augustus 2010

De korenbloemaster STOKESIA laevis ‘Klaus Jelitto trekt alle aandacht in mijn tuin. Deze, uit Amerika afkomstige plant, heeft grote lilablauwe bloemen, die enigszins lijken op die van de korenbloem. Geef de planten een plek in de zon en ze belonen je dan met veel bloemen. Ook bijen en vlinders zijn dagelijkse bezoekers! Als je regelmatig de uitgebloeide bloemen en bloemstengels wegknipt, bloeien deze planten lang door. Vorig jaar zag ik deze STOKESIA bij een kleine kwekerij in Winkel (N.-H). Ik ben blij, dat ik toen een paar planten heb gekocht, want ze zijn echt heel bijzonder.

 Momenteel is het ook de tijd van de bloeiende PHLOXEN. Wat zijn dit toch dankbare planten in je tuin. Er zijn heel mooie en sterke soorten. Zelf heb ik goede ervaringen met PHLOX paniculata ‘Katherine’. Deze wordt ca. 100 cm hoog en bloeit vroeg met wit/blauwlila bloemen. Dit is een oud soort uit 1924 en komt uit Amerika. Omstreeks 1960 was deze soort verdwenen, maar werd later weer ergens in een oude tuin teruggevonden en gelukkig weer verder gekweekt.

Ook heel mooi is: PHLOX paniculata ‘Bright Eyes met zijn volle trossen bloemen. De kleur van de bloempjes is dieproze met een rood oog. Dit is ook al een oudje van 1967 en komt uit Engeland. Zowel bovengenoemde ‘Katherine’ als laatstgenoemde zijn stevige planten.

Minder stevig, maar ook heel mooi is PHLOX paniculata ‘Blue Paradise’ met donkerblauw/paarse bloemen. Hoogte 100 cm. Moet wel op tijd gesteund worden anders wordt het een beetje slordig. Deze komt uit Nederland en werd ontdekt door Piet Oudolf in 1995.

Wilt u meer weten over PHLOXEN , dan kan u aanbevelen het boek ‘Phloxe für den Garten’ aan te schaffen. Een boek vol informatie en prachtige foto’s. Het is door een Deense geschreven en vertaald in het Duits. Helaas niet verkrijgbaar bij de boekhandel, maar Coen Jansen in Dalfsen en Hans Kramer van de Hessenhof in Ede hebben het te koop.

12 juli 2010

Vandaag schrijf ik over SALVIA sclarea, een tweejarige plant. Je kunt ze heel gemakkelijk zelf zaaien, maar ze zijn ook wel te koop. Met een beetje geluk zaaien ze zich uit en dan bloeien de jonge planten het jaar daarop. Er is een roze-mauve-lila soort (meestal wel te koop) en een witbloeiende soort. Beide ruiken nogal sterk, eigenlijk een beetje naar katten……..Maar de planten zijn, als ze bloeien, o zo mooi! Ze worden ca. 120 cm hoog en hebben stevige stelen, waaraan tal van bloemen met schutbladeren zitten. Je kunt de planten in een groep bij elkaar zetten, maar je kunt ze ook solitair gebruiken. De jonge planten zijn enigszins vorstgevoelig, maar als ze beschut staan, gaat het meestal wel goed.

Al jaren heb ik een vaste SALVIA in de tuin staan met de mooie naam SALVIA forskaohlei.

Deze plant heeft een rozet met grote bladeren, waaruit de ca. 1 m hoge vertakte bloemstengels komen met ca. 3 cm grote blauw/violet gekleurde bloemen.  De planten vragen nogal wat ruimte om zich heen en sterven in de winter helemaal af. Je moet dus precies weten waar ze staan.  Ieder voorjaar komen ze weer te voorschijn en als ze bloeien, zijn ze heel bijzonder!

Beide bovengenoemde SALVIA’s doen het goed in de zon en de halfschaduw.

Als laatste noem ik een distel: ERYNGIUM bourgatii (kruisdistel). Een mooie laag blijvende plant met gemarmerd blad en grote zilverachtige, later blauw gekleurde bloemen aan lange stelen. Ze staan graag in de volle zon en houden van kalkachtige grond. In Engeland noemen ze de plant “Seaholly”. Op de BBC tv zag ik, dat men een stukje dikke wortel gebruikt om nieuwe planten te kweken. Het is te proberen, kieken wat het wordt!

27 juni 2010

Verleden jaar zag ik bij de ‘Kijktuinen’in Nunspeet een SALVIA, die opviel door de prachtige blauwe bloemkleur en de compactheid. Ze waren in de kwekerij te koop en natuurlijk heb ik drie planten gekocht. Het betreft: SALVIA  verticillata Hannay’s Blue. Op dit ogenblik bloeien de planten bij mij al heel lang en ik ben en zeer gelukkig mee. Ze houden van een zonnige plaats en zijn volkomen winterhard. Aan te bevelen!

Twee mooie soorten NEPETA (kattekruid) wil ik graag vermelden.

De eerste is: NEPETA subsessilis Sweet Dreams.  Deze wordt ca. 70 cm hoog en bloeit met talrijke wit/roze bloemen van juni tot augustus. Als grote groep in de halfschaduw staat het prachtig!

De tweede is: NEPETA tuberosa ‘Veluws Blauwtje’. Dit zijn ca. 60 cm hoge enigszins bossige planten, die wel gesteund moeten worden. De bloemkleur is prachtig blauw en de bloeitijd is van mei tot juli. Ook als snijbloem te gebruiken. Na de bloei direct terugsnoeien, dan blijven de planten compact en bloeien ze een tweede keer.

Beiden soorten houden van droge grond en zijn volkomen winterhard.

In 2008 bestelde ik in Engeland zaad van ARMERIA hybride ‘Bee’s Hybrids’ (Engels gras). Het zaad kwam goed op en de jonge planten heb ik in het najaar uitgezet in de tuin. Het volgende jaar waren de grasachtige planten nog wat slapjes. Na een goede overwintering (misschien door de veelvuldig gevallen sneeuw) zijn het mooie stevige planten geworden. Nu, na twee jaar, bloeien ze overvloedig met bolletjes in roze tinten aan lange stelen. Hoogte ca. 45-60 cm. Ze houden van volle zon. In een boeket staan ze heel beeldig. Je moet soms wat geduld hebben, maar het is beloond.

6 juni 2010

Een oude bekende, maar nog steeds een zeer dankbare tuinplant is: POLEMONIUM caeruleum (Jacobsladder). Het is een harde groeier, die tamelijk hoog kan worden. Hij bloeit met talrijke blauwe of witte bloemen. Een echte blikvanger! Er zijn ook nog andere soorten, maar deze blijven veel lager en hebben vaak een andere kleur bloem.

GERANIUMS heb ik in vele soorten, want deze planten vind ik prachtig en ze doen het geweldig in mijn tuin. Op het ogenblik staat te pronken: GERANIUM x oxonianum ‘Katherine Adele’. Deze plant heeft purperrood gevlekt blad en bloeit met zachtroze bloemen met donkere aderen op de bloemblaadjes. Deze soort bloeit erg lang, maar kan dan wat “wild”worden. Dus op tijd de nodige steun geven!

Ook heel mooi is de ca. 40 cm hoge GERANIUM renardii ‘Philippe Vapelle’(G. renardii x G. platypetalum).  Prachtige blauw geaderde bloemen met mooi grijs gekleurd blad. De bloei duurt iets minder lang, maar door het bijzondere, fluweelachtige blad, blijft de plant heel geschikt in de border. Zon of halfschaduw.

Dan is ook volop in bloei: GERANIUM Chantilly (G. renardii x G. gracile). Weer heel iets anders met lichtgroen blad en heel veel ca. 3 cm grote lilaroze bloemen. Hoogte ca. 45 cm. Een uitstekende borderplant, dus een aanrader!

Mijn laatste aanwinst is: GERANIUM ‘Ushguli Grijs, gekocht bij Hans Kramer van de Hessenhof in Ede. Op het kaartje staat: ‘grijsblauwe bloemen’. Dat wekte mijn interesse. Nu  bloeit de plant bij mij inderdaad met zeer grote blauwgrijze bloemen met donkere aderen. Echt iets bijzonders! In de catalogus van Hans staat vermeld: verzameld in de Kaukasus!

 

16 mei 2010

Vandaag aandacht voor twee soorten ERODIUM (reigersbek). Als eerste een sterk soort: ERODIUM chrysanthum. Deze plant heeft blauwgroen blad en krijgt in het voorjaar zwavelgele bloemen van ca. 2 cm groot. De bloei is niet rijk, maar de plant krijgt door de bladkleur haar sierwaarde. Het is een laagblijvend soort voor een droge en zonnige standplaats. Volkomen winterhard.

Als tweede noem ik ERODIUM manescavi. Deze laagblijvende plant bloeit vanaf mei. Aan de ca. 40 cm hoge stengels zitten bloemschermen met 5 tot 20 donkerrose bloemen. Het loof is groen van kleur. Ook deze verlangt een plaatsje in de zon in goed doorlatende, liefst vochtige grond. Deze plant is inheems in de Pyreneeën en bij ons enigszins vorstgevoelig.

Een heel dichte bodembedekker  is SYMPHYTUM grandiflorum (smeerwortel). Deze bloeit in het voorjaar met talrijke lichtgele bloemen. Een ander soort is SYMPHYTUM ibericum ´Wisley Blue. De bloemen hiervan zijn wit met een blauwe gloed en eveneens zeer talrijk.

Dan is er nog een hoger soort: SYMPHYTUM azureum met helder blauwe bloemen, welke iets later bloeit.

Al deze smeerwortels zijn woekeraars, maar o zo mooi! Ze laten zich goed inkorten en kunnen overal staan, zelfs nog in diepe schaduw. Ik zou ze niet willen missen!

2 mei 2010

Eén van de mooiste voorjaarsbloeiers vind ik de LUNARIA rediviva (vaste judaspenning-maanbloem). Dit is een ca. 60 cm hoge, sterke plant voor halfschaduw of schaduw, die zich op een geschikte plaats ook uitzaait. In april/mei bloeit deze met lichtlila bloemen, waardoor de planten zich in het najaar tooien met zilverwitte judaspenningen. De bloemen geuren heerlijk, vooral in de avonduren. De lichte kleur steekt prachtig af tegen een donkere achtergrond. Ik heb al heel wat zaailingen uitgedeeld!  Vlinders komen ook regelmatig op bezoek.

Een heel bijzondere plant is: HYLOMECON (Japanse bosplant). Deze houdt ook van een plekje in de schaduw, liefst in vochtige grond. Hoogte ca. 25 cm. De grote goudgele bloemen verschijnen in april/mei. Na de bloei sterft de plant af om als wortelstokken te overwinteren, maar komt trouw ieder jaar weer boven de grond. Voor de liefhebber!

Enige jaren geleden kreeg ik van een tuinvriend een paar planten van PARIS quadrifolia (eenbes). Aan de top van de bladerloze stelen groeien vier geaderde breed ovale bladeren waaruit een onopvallende bloem ontstaat. Hoogte 20-30 cm. Bloeitijd: mei-juni. Ik heb nu een mooie groep van 14 planten, die volop in bloei staan. Tegen de herfst verschijnen in het midden van de bloem de grote blauwzwarte bessen. Deze geven de planten hun sierwaarde! Prachtig om te zien. Wanneer de bessen rijp zijn, moet er snel gaas over heen, want de vogels zijn er verzot op. Dit zijn eveneens planten voor een plekje in halfschauw of schaduw. Het is een zeldzame plant, maar een ´must´ voor de echte liefhebber!

18 april 2010

Door het vele tuinwerk heeft het even geduurd voordat ik tijd had om een nieuw stukje te schrijven, o.a. door mijn ruzie met het zevenblad!

Een zeer mooie bodembedekker is: TIARELLA cordifolia (schuimbloem), inheems in Noord Amerika. Het is een laagblijvende wintergroene vaste plant, die van schaduw houdt en in april/mei bloeit met aartjes waaraan talrijke witte bloemetjes komen. In de herfst kleurt het blad mooi rood. Er zijn meerdere soorten en de planten zijn volkomen winterhard. Alleen willen de bloemen (eigenlijk de knoppen) bij zware nachtvorst wel eens bevriezen en dan is er helaas geen bloei. Dit is bij mij een paar keer voorgekomen.

Nog een zeer goede bodembedekker is WALDSTEINIA ternata. Deze bloeit ook in april/mei en blijft laag. Het is een zeer sterke plant die overal kan staan, zon, halfschaduw of schaduw. Nu bloeien de planten bij mij in de tuin met veel gele boterbloemkleurige bloemen. Deze zijn nog nooit bevroren.

Beide soorten, zowel Tiarella als Waldsteinia maken zo´n dicht tapijt, dat het zevenblad niet veel kans krijgt!

Nog iets heel moois is: PRIMULA ´Wanda´. Deze is maar 15 cm hoog en bloeit van maart tot mei met paarse bloemen van ca. 2 cm doorsnede.  Deze plant doet het zowel in de zon als in halfschaduw, maar geeft de voorkeur aan vochtige, humusrijke grond. Vormt ook een bodembedekkend tapijtje. Een nadeel is, dat onkruidachtigen zoals vroegeling, zich graag uitzaaien in deze planten en deze zijn moeilijk te verwijderen. Primula ´Wanda´ is één van de oudste hybriden.

Een heel ander soort bodembedekker is BERGENIA (schoenlappersplant). Deze plant heeft een dikke, vlezige, kruipende wortelstok en breed leerachtig blad. Bloeit in het vroege voorjaar met trossen witte of roze-achtig gekleurde bloemen. Er zijn verschillende soorten. Het is wel een schaduwplant voor vochtige grond, maar bij mij doet de plant het ook goed op droge grond.

21 maart 2010

Vandaag is de lente begonnen! Omdat er veel regen is gevallen, is het op het ogenblik wel een natte boel buiten. Maar groeizaam weer!

Afgelopen dagen heb ik allerlei kleine snoeiwerkzaamheden in de tuin verricht.

Het lelijke blad van de EPIMEDIUM (Elfenbloem) moet verwijderd worden, zodat je de bloemen, die aan lange steeltjes zitten, beter kunt zien. Deze bloemstengels ontwikkelen zich vroeg en je moet altijd oppassen, dat je deze niet per ongeluk meeknipt. EPIMEDIUMS zijn laagblijvende, halfwintergroene bodembedekkers met een langzaam kruipende groeiwijze. De planten doen het goed in de schaduw, maar in de zon bloeien ze rijker. Er zijn veel soorten met verschillende bloemkleuren in de handel. Het jonge blad en de bloemen zijn geschikt voor bloemschikwerk.

Ook de LIRIOPE muscari knip ik af. Deze plant heeft wintergroen grasachtig loof, dat door de vorst erg lelijk is geworden. Het is een grasachtige, dus er komt weer nieuw blad. De bloemen van LIRIOPE zijn blauw en lijken sprekend op die van de Blauwe Druifjes. Ook hier is de bloei minder wanneer ze in de volle schaduw staan. De bloei is pas in de herfst, maar de bloemen blijven lang mooi. Er is ook een witbloeiende soort te koop.

Als je toch bezig bent met knippen, neem dan meteen de HELLEBORUS orientalis onderhanden. Om ziekte te voorkomen, het lelijke blad weghalen. De prachtige bloemen komen dan ook veel beter tot hun recht!

Vlak achter het huis heb ik een CAMELLIA in een grote pot staan. De knoppen beginnen al roze te kleuren. Nog even en dan staat de plant in volle pracht te bloeien. Het was deze winter wel een zorgenkindje. Omdat deze heester vorstgevoelig is, heb ik de pot steeds maar weer binnen of buiten gezet, afhankelijk van het weer. Maar bij te veel gesleep vallen de knoppen er af. Omdat het inmiddels een struik is geworden, overweeg ik toch om hem na de bloei op een beschutte plek in de tuin te planten.

28 februari 2010

Kent u de TRIPLOCHLAMYS multiflora? Vroeger heette de plant PAVONIA (veel gemakkelijker). Het is een mooie kamerplant. De bloemen zijn zeer bijzonder met hun rode kelkblaadjes en paarse kroon. De plant moet niet te warm staan en houdt niet van de felle zon. Wel in het volle licht plaatsen. Ik zet de plant na de bloei in een koele kamer en met een beetje geluk kun je in het voorjaar weer nieuwe knoppen verwachten. Ik heb inmiddels weer bloemen en de plant staat nu op de vensterbank voor raam op het oosten. Wanneer u de plant regelmatig besproeit duurt de bloei heel lang!

Al heel lang heb ik een grote orchidee PAPHIOPEDILUM (Venusschoentje).  Ook deze moet koel opgekweekt worden. In de zomer zet ik de pot buiten onder de struiken in halfschaduw. Bij het bemesten van de kuipplanten, krijgt de Venusschoen ook een beetje (als ik het niet vergeet). In het najaar zet ik de plant in een koele slaapkamer. Ik was hem bijna kwijt, want de lapsnuitkever was op bezoek geweest. Ik had al meerdere kevers gevangen en kon niet ontdekken waar ze vandaan kwamen. Toen de orchidee begon te kwijnen, ging mij een licht op. Na onderzoek, bleken de larven alle wortels opgegeten te hebben. En deze larven waren daardoor kevers geworden! Ik heb de plant helemaal uit elkaar gehaald en de goede stukken opnieuw opgepot. En nu, een paar jaar later, ziet de plant er weer gezond uit. Resultaat: 8 bloemknoppen!  Ook deze plant staat nu in de woonkamer voor het raam op het oosten.

Een tip! Plant eens een groepje zomerbollen: GLADIOLUS murilae (vroeger ACIDENTHERA murilae) of Abessijnse gladiool. In augustus/september staan ze volop in bloei wanneer u ze in april op een zonnige plek plant. De grote bloemen zijn wit met in het hart donkerpaars. Ze zijn prachtig en ze geuren daarbij ook nog heerlijk. Ze zijn niet winterhard en moeilijk over te houden. Omdat ze niet duur zijn koop ik ieder jaar nieuwe bollen.

 

10 februari 2010  

De eerste winteraconietjes (ERANTHIS hyemalis) met hun gele (op een boterbloem lijkende) bloempjes staan boven de grond. Maar nu de winter terug is, blijven ze dicht. Zodra de zon even schijnt, gaan hun kelkjes open. Als je deze bolletjes plant op plaatsen waar niet regelmatig gespit wordt, vermeerderen ze zich door uitzaai en krijg je een heel tapijt en  ook in kleine groepjes er om heen! Als ze volop bloeien, kun je de lente ruiken!

Een ander interessant en zeer sterk bolgewasje is PUSCHKINIA scilloides libanotica (buishyacinthen). Deze bloeien in maart met trosjes lichtblauwe bloempjes met op ieder bloemblaadje een donkerblauw streepje.  De plantjes hebben stevig blad en worden ca. 20 cm hoog. Bij mij staan ze middenin grote groepen lage asters.Ze komen trouw ieder jaar weer terug en ze vermeerderen zich ook. Leuk om te hebben! 

Eén van de eerste vroegbloeiende vaste planten is: HEPATICA nobilis (leverbloempje). Het zijn laagblijvende, langzaam groeiende plantjes voor een schaduwplekje. De bekendste soort heeft blauwe bloemen, maar er zijn ook soorten met rose of witte bloemen. Ze houden van kalkhoudende grond en kunnen jaren op hun plaats blijven staan. Alleen oppassen dat ze niet door andere planten overwoekerd worden. Plant ze onder bladverliezende heesters, zodat ze in het vroege voorjaar even van het zonnetje kunnen genieten. Van de zomerzon houden ze niet.

17 januari 2010

Omdat in de tuin nog niets te zien is, schrijf ik over een paar winterbloeiers voor binnen.

Verleden jaar was de ouderwetse kamerplant CLIVIA miniata opeens weer in de mode. Omdat deze plant eigenlijk heel gemakkelijk is, heb ik een bloeiend exemplaar gekocht. Vroeger, in de onverwarmde kamers, kwam er altijd wel een bloemknop in het vroege voorjaar. Maar onze huizen zijn tegenwoordig veel te warm en dan blijft een nieuwe knop vaak achterwege. Ik heb mijn plant (die de hele zomer op een beschutte plaats buiten heeft gestaan) heel koel weggezet en er komt inderdaad een knop te voorschijn. Weinig water geven is nu een vereiste, anders blijft de knop onderin steken. Als de bloemstengel ca. 20 cm hoog is, geven we meer water en wat mest. Het is een wat stijve, wintergroene plant, maar wanneer de plant in volle bloei staat, vind ik hem prachtig. Na de bloei moet de stengel zo diep mogelijk afgesneden worden.

 

Een andere winterbloeier is VELTHEIMIA capensis (wintervuurpijl). Het is een Zuidafrikaans bolgewas met lange, hangende roodachtige buisbloemen aan de top van ca. 45 cm lange bladerloze stelen. De bloeiwijze lijkt wel iets op die van de vaste plant KNIPHOFIA (vuurpijl). Het zijn bollen, die in de herfst opgepot moeten worden met voedzame grond. Je kunt ze heel goed overhouden. Dan moet in het najaar wat verse potgrond bijgevuld worden. De bollen moeten in de pot blijven zitten. Ik heb ze al jaren en zet ze in de zomer buiten op een schaduwrijk plekje. Als ze verpot zijn, zet ik ze op een lichte, maar niet al te warme plaats. Inmiddels hebben de planten allemaal knoppen en zet ik ze wat warmer. De bloemen blijven heel lang goed.  Na de bloei, als het loof begint te vervallen, langzamerhand droog laten worden en warm houden ter na-rijping.

3 januari 2010

We zitten aan het begin van een nieuw tuinjaar. Buiten lijkt het een sprookje door de zware sneeuwval. Maar deze bedekking is voor de planten heel gunstig in verband met de te verwachten strenge vorst.

Het hoge gras MISCANTHUS sinensis ‘Graziella’ was nog mooi om te zien. Vanmorgen was de plant echter bezweken onder de sneeuwlast en lag op het pad naar de voordeur. Ik heb de sneeuw er af geschut, maar nu is het niet veel moois meer en wordt de plant afgeknipt.

Ik had al eerder gezien, dat het blad van een grote groep jonge planten  SISYRINCHIUM striatum  helemaal zwart was geworden. Verleden jaar was er door bevriezing ook geen bloei, maar de zaailingen zagen er prachtig uit. Nu dus niet meer en kunnen we bloei vergeten. Heel jammer want ik vind de bloemen prachtig.

De lang geleden in Engeland gekregen niet geheel winterharde RHODODENDRON ´Fragrantissimum´kon ik niet meer met de grote pot binnen een plaats geven. De inmiddels tot struik uitgegroeide plant, vol met bloemknoppen, staat nu buiten helemaal ingepakt in noppenfolie. Afwachten of alles goed gaat!

Er valt in een tuin altijd wel wat te zien. Bij het gestrooide vogelvoer komt alle dagen een waterhoentje mee snoepen. Verleden jaar ook al. De sporen van de grote poten in de sneeuw zijn erg leuk om te zien. De kuifmeesjes zijn er ook weer en de eekhoorn eet ook graag mee uit het vogelhuisje. De laatste dagen hem ik hem niet meer gezien. Misschien was hij aan een winterslaapje toe!

Maar ik kijk al vooruit naar de eerste tekenen van de lenteboden.

3 december 2009

Als één van de laatst bloeiende planten van het seizoen, noem ik EUPATORIUM rugosum ‘Chocolate. De ca. 1.20 m hoge, stevige planten hebben prachtig roodgekleurde bladeren en zijn de gehele zomer en in het najaar zeer decoratief. In de late herfst verschijnen de trossen wit/lila bloemetjes, die echter niet veel voorstellen. Het gaat om de bladkleur en deze planten horen eigenlijk in iedere tuin te staan!

Nog steeds bloeit de paarse muurbloem ERYSIMUM ‘Bowles Mauve’, een zeer dankbare bloeier. In de jaren zeventig was ik voor het eerst in Engeland en was helemaal weg van de perken vol bloeiende muurbloemen in de kleuren rood, geel, oranje enz. Helaas zijn deze planten niet winterhard en moeten steeds weer opnieuw gezaaid worden. Daar heb ik bij een kwekerij voor het eerst de paarsbloeiende muurbloem gezien. Natuurlijk heb ik een paar planten gekocht. Door in het najaar steeds maar weer te stekken, heb ik er nu nog nazaten van! In Nederland zijn ze overal te koop. De planten kunnen erg groot worden, maar dan verhouten ze en waaien ze uit elkaar. In een zachte winter overleven ze wel, maar na twee jaar moeten ze toch vernieuwd worden. En dan krijgen de jonge stekplanten hun kans! Ik vind het een geweldig goede tuinplant.

De absolute “topper” in mijn voortuin is nog steeds een COTONEASTER op stam. Dit boompje heb ik al jaren, maar nog nooit heeft de kroon zo vol rode bessen gezeten als dit najaar. En de vogels vinden, door het te zachte weer, voedsel genoeg, zodat ze de bessen nog met rust laten.

En, vanmorgen bij een rondgang door de tuin, zag ik opeens een Maarts viooltje bloeien!

8 november 2009

De laatstbloeiende ACONITUM  carmichaelis ‘Arendsii’ (monnikskap) is een grote polvormende vaste plant, die wel 1.25 m hoog kan worden. Het diep ingesneden donkergroen blad combineert prachtig met de lange stengels vol paarsblauwe bloemen. Samen met de kleinbloemige roze chrysanten vormt het een mooi geheel. Je kunt er tot diep in de herfst van genieten.

ACONITUM  barbatum x cammarum ‘Eleonore’ bloeit iets eerder met heel lichtblauwe bloemen. Ook dit is een hoge stevige vaste plant. Erg mooi!

Een aanrader is: LEUCANTHEMELLA serotina ‘Herbststern’ (vroeger Chrysanthemum serotina). Deze plant heeft in grote getale witte margrietachtige bloemen aan stevige, opgaande stengels. Hoogte ca. 1 m. De bloei duurt wekenlang en de bloemen zijn uitermate geschikt in een boeket! Kan jarenlang op dezelfde plaats blijven staan en verdraagt droogte.

Naast deze Leucanthemella staat bij mij een kleinbloemige bronskleurige chrysant. Samen vormen ze een geweldige combinatie met de herfstkleuren van de heesters en bomen. Helaas is de naam van de roze en bronskleurige chrysant mij niet bekend. Ik heb deze soorten al heel lang en ooit eens van iemand gekregen.

21 oktober 2009

ALCHILLEA ‘Credo’ (duizendblad) is een kruising tussen A. millefolium en A. filipendula. De zachtgele schermen bloeien vanaf juni tot september. Het wordt een ca. 1.20 m hoge plant met stevige stengels. Ik knip de uitgebloeide bloemen tijdig weg, evenals de lelijk geworden stengels.  

Daardoor verjongt de plant zich weer door nieuwe stengels met bloemknoppen te maken.

Met gevolg: midden oktober staat de plant weer in volle bloei. De nachtvorst van de afgelopen dagen heeft er niets aan veranderd.

PENNISETUM alopecuroides ‘Hameln’ (lampepoetsersgras). Dit is al een oud ras, maar nog steeds wondermooi! In Juni komen de roodbruine aren al te voorschijn en op dit ogenblik is de plant groot, compact en heel sierlijk. De aren staan ook prachtig in boeketten.

Een compactere vorm is PENNISETUM ‘Little Bunny’. Dit grasje wordt maar 30 cm hoog.

Met een  nieuw gekocht Amerikaans grasje SPORABOLUS heterolepsis moet ik nog ervaren hoe het groeit. In Amerika heet het prairie dropseed!

 MOLINIA caerulea ‘Moorhexe’ (pijpestrootje) is een sterk gras met rechtopstaande lange bruinzwarte aren. Het ziet er een beetje stijf uit, maar staat toch erg mooi. En de naam vind ik een beetje geheimzinnig!

CALAMAGROSTIS brachytricha (diamantgras). Dit is gras met grijzig roze wijd uitstaande pluimen. Het is een sterk gras met opgaande groei tot ca. 1 m.Wanneer de pluimen nat zijn geworden, lijkt het of ze vol met diamanten zitten. Prachtig! De bloei is van augustus tot in oktober. Land van herkomst is Korea.

(Kijkt u ook eens bij Lianne's siergrassen.)

4 oktober 2009

De winterharde FUCHSIA’s staan volop in bloei en geven de herfsttuin kleur! Een tijdje geleden werden ze bezocht door “wantsen” ( van die vervelende zuiginsecten). De knoppen gaan dan verloren en de bloei blijft uit. De planten herstellen echter en maken opnieuw knoppen, waardoor op dit tijdstip de rijke bloei. Het betreft FUCHSIA magellanica (smalle lange bloembuisjes) en FUCHSIA magellanica ‘Riccartonii’( wat grotere bloempjes rood met paarse kelk). De planten sterven in de herfst tot de grond af, maar komen in het voorjaar weer op. De bontbladige FUCHSIA magellanica ‘Tricolor’ heb ik altijd in een grote pot staan omdat deze meer vorstgevoelig is. Wel zeer koel overwinteren!

Tip: wanneer ik in de zomer mijn kuipplanten mest geef, krijgen bovengenoemde tuinfuchsia’s ook hun deel.

Een erg mooie bodembedekker is CERATOSTIGMA plumbaginoides. De gentiaanblauwe bloemen komen tegen september en bloeien door tot aan de vorst. Het blad verkleurd rood, waardoor het een heel mooie combinatie vormt. Zet de planten vooraan in de border in de volle zon. Omdat ze zo bossig worden en losjes uitgroeien, kun je er heel moeilijk iets van afhalen. En als ze bloeien wil iedereen altijd een stukje hebben, zo mooi zijn ze!

Er bestaat ook een heester, nl. CERATOSTIGMA willmottianum ‘Forest Blue. De takken vriezen in de winter tot aan de grond af. Dus, in het voorjaar terugsnoeien, waarna vanaf juli aan het éénjarige hout de diepblauwe bloemen komen. Wel een goed beschutte plaats geven.

PERSICARIA microcephala ‘Red Dragon’ (Chinese draak duizendknoop) is een bladplant. Het donkerroze gemarmerde blad is eigenlijk altijd opvallend. De kleine trosjes witte bloempjes stellen niet veel voor. De plant groeit hard en kan zich tussen andere planten door “weven”, dus vraagt veel ruimte. Ook als snijbloem te gebruiken!

Dan is er PERSICARIA elata, een witbloeiende bontbladige bodembedekker voor zon of halfschaduw op een niet te droge plaats. Deze planten zijn maandenlang mooi qua bladvorm met de bijpassende bloemtrosjes.

15 september 2009

Vandaag schrijf ik over de VERNONIA crinita. Deze staat op het ogenblik in volle bloei en is een echte blikvanger. Met zijn roodpaarse bloemenschermen is het een opvallende verschijning. De bloemen lijken op een Aster. Van de late zomer tot in de herfst bloeit deze ca. 175 cm hoge, stevige, majestueuze plant. Tegen een achtergrond van heesters komt deze plant achter in de border zeer goed uit. Een must!

Vlak in de buurt (hetgeen een mooie combinatie vormt) staat SOLIDAGO rugosa ‘Fireworks’ (guldenroede). Deze wordt eveneens vrij hoog en woekert niet (heel belangrijk!). Omdat de bloemtakken enigszins omlaag buigen, heeft de plant veel ruimte in de breedte nodig. De gele bloemhoofdjes zitten langs de takken, hetgeen een fraai gezicht is. Als deze plant niet bloeit, ziet ze er saai uit, dus geef een plek achter in de border. Wel zo, dat u de plant goed kunt zien, wanneer in september/oktober deze tot volle bloei is gekomen.

Een andere interessante plant, maar nu helaas uitgebloeid, is SOLIDASTER x luteus, een kruising tussen een Solidago en een Aster. Deze ca. 60 cm hoge plant, heeft lange stelen met volle schermen zachtgele bloempjes. Ook heel geschikt als snijbloem. Alhoewel de bloei heel rijk is, is deze van korte duur. Heel jammer. Zet deze plant in de volle zon en dan wordt ze druk bezocht door bijen en zweefvliegen.

Tenslotte maak ik nog even attent op een mooi soort Aster, nl ASTER cordifolius ‘Blütenregen’. Deze wordt ca. 70 cm hoog en valt direct op door zijn talrijke lichtblauwe stervormige bloempjes. Is een zonaanbidder!

30 augustus 2009

Van GROEI en BLOEI kregen wij in het voorjaar gratis een zakje zaad van een bijzondere éénjarige klimplant: MINA lobata. Wat leuk dacht ik, want deze plant had ik vroeger ook al eens gezaaid. Oorspronkelijk komt deze plant uit Mexico, dus lekker warm! Nadat ik drie zaden in een pot had gedaan en de plantjes snel boven de grond waren gekomen, duurde het even voordat ze goed doorgroeiden. Half mei heb ik de pot buiten tegen een muur gezet en al snel slingerden zich de ranken langs het raamwerk, want het is een harde groeier. Op het ogenblik heb ik talrijke trossen bloemen, klein en buisvormig in oranjerood met zachtgeel. Ook het blad is mooi om te zien en het geheel is zeer decoratief.  Een leuk cadeautje van GROEI en BLOEI! (red: zie ook het fotoverslag van het G&B uitje)

Over de PHLOX als geweldig goede borderplant is al heel veel geschreven en er zijn zoveel soorten in allerlei kleuren, dat het je duizelt wanneer je daarin je weg zoekt. Heel veel planten geven nog een nabloei wanneer je de uitgebloeide bloemen wegknipt. Er is één soort, die er voor mij uitspringt en dat is PHLOX paniculata ‘Hesperis. De kleine paarslila gekleurde bloemetjes bloeien eindeloos door. Het zijn stevige planten, die wel 130 cm hoog kunnen worden. Alleen met veel regen worden de trossen zwaar en hangen de stengels over, maar herstellen zich ook vaak weer. Achter in een border doen deze planten het uitstekend.

En dan KALIMERIS, een aan de Aster verwante plant uit Japan. Die bloeien maar door en trekken zich niets aan van warmte, droogte enz. Je wordt er vrolijk van. U weet toch nog wel, dat leuke figuurtje Calimero? Heeft er natuurlijk niets mee te maken, maar toch?

KALIMERIS incisa ‘Charlotte’ bloeit vanaf juni met talrijke blauwe bloemen. Wanneer je de moeite neemt om de uitgebloeide bloemen weg te halen, krijg je een tweede bloei tot in de herfst.

KALIMERIS incisa ‘Madiva’ is een nieuw uitgebracht soort, die iets later bloeit met lichtpaarse bloemen die naar wit verbloeien. Tot diep in de herfst! Deze planten worden iets hoger dan eerstgenoemde en zijn ook steviger.

En dan is er nog KALIMERIS incisa ‘Nana Blue’, die slechts 30 cm hoog wordt. Hier weet ik nog niets over te vertellen, want deze is net aangekocht.

16 augustus 2009

Eén van mijn lievelingsplanten is: LYSIMACHIA ephemerum (wederik). De enigszins stijf opgaande stengels zijn dicht bezet met zeegroen blad. In juni/juli  verschijnen aan de ca. 1 m hoge plant trossen kleine witte bloemen. Het zijn elegante, slanke planten, die, wanneer ze in volle bloei staan, altijd de aandacht trekken. Ze houden van een zonnige plaats in wat vochtige grond. In strenge winters is het aan te bevelen een winterdek te geven.

Heel goede borderplanten zijn twee bolgewassen, nl. ALLIUM senescens subsp. senescens en ALLIUM tuberosum. Beide hebben de eigenschappen van vaste planten en zijn volledig winterhard. Eerstgenoemde, ALLIUM sen.subsp. sen. vormt grote pollen en is bijzonder geschikt voor het aanplanten van een groter vak in de border. Ze verdragen droogte! In de zomer bloeien ze langdurig met tientallen roze bloemetjes in een half bolvormige bloeiwijze.

De tweede soort, ALLIUM tuberosum (Chinese bieslook) bloeit van juli tot september. De bladeren zijn smal. Aan de ca. 50 cm hoge bloemstelen zit een wit bloemscherm dat uit vele stervormige bloempjes bestaat en heerlijk geurt. Het is tevens een keukenkruid.

Beide soorten worden druk bezocht door allerlei insecten en beide zijn ook zeer geschikt als snijbloemen. Geef ze een plekje in de zon!

18 juli 2009

ALBUCA ‘El Cid’. Dit is de naam van een mooi bolgewas. Toen ik deze een paar jaar geleden kocht (bij Fahner) heb ik ze in de volle grond gezet. In het voorjaar daarop duurde het erg lang voordat er iets boven de grond kwam en uiteindelijk was de bloei niet veel. Daarom heb ik de gehele kluit in het najaar opgepot en er een kuipplant van gemaakt. Dit bevalt me heel goed. Op het ogenblik staat de plant in volle bloei. De bladeren lijken op gras, waartussen lange stelen met heel veel gele bloemen. Heel sierlijk! Na de bloei sterft de plant af en zet ik de pot in een onverwarmde ruimte en houd hem droog. In het voorjaar eventueel verpotten en bemesten en in april weer buiten zetten. Ik denk, dat de bollen, wanneer ze in de volle grond staan, de nattigheid van de winter niet waarderen. Dus als potplant een succes!

In mijn voortuin staat PHYGELIUS Mr. Aerts, een halfheester. Het is een Zuid Afrikaanse plant en wordt ook wel “Kaapse Fuchsia” genoemd, alhoewel het daar helemaal geen familie van is. Het komt waarschijnlijk door de fuchsia-achtige bloemen. De soort Mr.Aerts bloeit met rode bloemen en heeft donkergetint blad. Ze zijn wel enigszins vorstgevoelig. Dit voorjaar heb ik mijn planten heel diep teruggesnoeid. Het zijn nu heestertjes geworden, zo hard zijn ze gegroeid en de bloei is overdadig. Andere jaren had ik ook veel last van de aantasting van wantsen waardoor de bloei uitblijft. Als de planten het naar hun zin hebben maken ze vaak ondergrondse uitlopers en komen ze overal te voorschijn en moet je soms ingrijpen. Een plek in de zon/halfschaduw is prima.

Over AGASTACHE  (dropplant) valt veel te vertellen, want er zijn veel soorten en de laatste jaren zijn ze als tuinplanten zeer geliefd. Maar AGASTACHE ‘Black Adder’ van Coen Jansen springt er uit. Een hoge, stevige plant met aren vol prachtige blauwe bloemen, die lang bloeien en waarop hommels graag vertoeven. Deze soort vormt geen zaad, waardoor langere bloei! Het is ook een goede snijbloem (vind ik altijd jammer om af te knippen) en de bladeren zijn aromatisch. Het is een prima borderplant omdat ze niet woekert. In het voorjaar heeft de plant tijd nodig om boven de grond te komen.

juli 2009

Een zeer uitzonderlijke verschijning is op het ogenblik een zomerbloeiende Aster. De naam van deze Aster is: ASTER diplostephioides delavayi! Uit de pol komen enige bloemstengels waaraan het eind de bloem zit. De plant bloeit niet rijk, maar de grote, enigszins gerafelde  bloemen zijn zeer bijzonder, nl. lilablauw met een bruin hartje in het midden waar omheen een kransje van oranje meeldraadjes. Omdat de bloei kort is, is het derhalve een echte liefhebbersplant!

De GAILLARDIA ‘Burgunder’ (kokardebloem) staat ook volop in bloei. Het is een hoge (ca. 70 cm) , enigszins slordige plant die goed gesteund moet worden. De grote bloemen zijn wijnrood van kleur en doen het ook goed op de vaas. De plant bloeit rijk, maar je moet wel regelmatig de lelijke bloemen verwijderen voor doorbloei. Een zonnig plaatsje heeft de voorkeur.

Bijna uitgebloeid is al weer de GERANIUM pratense ‘Striatum’ (‘Splish Splash), of wel de beemdooievaarsbek. Het zijn hoge, bossige planten (ca. 70 cm) met stevige stengels en heel veel bloemen. Deze zijn wit van kleur met blauwe streepjes en vlekken, terwijl de bloemen bij verdere groei veranderen van kleur. Het is jammer, dat ook deze planten niet zo lang bloeien. Ik knip ze direct na de bloei terug, anders is het een slordige boel. Ze zaaien zich ook uit, maar komen helaas niet zaadecht terug.

20 juni 2009

Een heel gemakkelijke en rijk bloeiende plant is PRUNELLA webbiana (bijenkorfje). De bloei valt in juni t/m augustus en de bloemkleur is roze. De plant is wintergroen en heel geschikt als bodembedekker voor een moeilijke plaats in de border. Dit kan zowel in de zon als in de halfschaduw zijn. De bijen zijn er ook verzot op! Wel steeds de uitgebloeide bloemen verwijderen voor doorbloei.

Verleden jaar zaaide ik PENSTEMON digitalis ‘Husker’s Red’ (schildpadbloem). Op het ogenblik staat de plant in volle bloei in de voortuin. Uit het stevige hart van de plant komen de ca. 80 cm hoge bloemstengels met heel veel lila/witte bloemen. Deze kleuren prachtig bij het mooie donkere blad. Het zijn elegante planten en de sierlijke bloemen staan mooi op de vaas (als je ze tenminste wilt afplukken). Deze penstemon kan vorstgevoelig zijn.

Tevens staat in bloei POTENTILLA hopwoodiana (ganzerik of vijfvingerkruid). Toen de eerste bloemen verschenen, dacht ik: hoe kom ik aan deze plant? Alle nieuwe aankopen noteer ik in mijn tuinschrift en daarin las ik: gekocht bij kwekerij Jacobs in Vriescheloo. Toen wist ik het weer, want daar was ik al helemaal weg van de beeldschone bloemen. Het is een lang doorbloeiende, perfecte weefplant met abrikoos/roze met rood hartje gekleurde bloemen. Zeer opvallend!

 

7 juni 2009

In de voortuin bloeit TANACETUM macrophyllum (vroeger Chrysanthemum). Het is een statige, hoge plant met stevige stengels en grote vaalwitte bloemschermen. Misschien een beetje stijf, maar zeer goed bruikbaar als achtergrondplant en is volledig winterhard. Staat graag op droge grond en doet het goed in de zon als in de halfschaduw. De bloemen zijn lang mooi.

Naast bovengenoemde planten staat ANTHEMIS x hybride ‘Sauce Hollandaise’ (roomse kamillle). Deze staat volop in knop en de lichtgeel gekleurde bloemknopjes vormen een mooi geheel met de bloemen van de Tanacetum. Een toevalligheid, want laatstgenoemde bloeit soms heel slecht door aantasting van “wantsen” (zuigende kevertjes). De bloemen van de Anthemis lijken op margrieten en zijn roomwit van kleur. De bladeren ruiken aromatisch. Ook deze plant staat graag op droge grond en houdt van de zon. Het zijn ook uitstekende snij- en droogbloemen.

Iets geheel anders: SISYRINCHIUM striatum. Dit is een pollenvormende, tamelijk grasachtige plant met crème/gele bloemen. Ook enigszins statig, maar in groepjes gezet, heel mooi. Kan in zon of halfschaduw staan. Jammer genoeg is deze plant nogal vorstgevoelig, maar door uitzaai heb je ieder jaar weer volop nieuwe plantjes. Helaas heb ik deze zomer maar twee planten over, die gelukkig wel bloeien! Want ze behoren tot mijn favorieten!

Het spannende van tuinieren is, dat de planten zich ieder jaar weer anders gedragen. Vooral dit jaar bloeien verschillende soorten tegelijk, terwijl ze eigenlijk na elkaar horen te bloeien.

week 22

Eén van de mooiste bloeiende planten in mijn voortuin is op het ogenblik: ORLAYA grandiflora met prachtige witbloeiende schermbloemen. De planten vallen op door de  losse groei, waardoor ze doorzichtig zijn. Het lijkt wel “kant”! Het is een halfwinterharde éénjarige, die zichzelf uitzaait, waardoor in de late herfst weer nieuwe plantjes te voorschijn komen. Deze groeien in het volgend voorjaar uit tot ca. 60 cm hoge planten. Na de bloei, die meestal een paar weken duurt, sterven de planten af. Ze kunnen dus heel goed tussen andere planten staan. Ze houden van een warme, droge en zonnige plaats, waardoor ze het in mijn voortuin prima naar hun zin hebben.

Een andere plant, die ik ook erg mooi vind, is PENSTEMON glaber (slangenkop). De planten worden ca. 50 cm hoog en bloeien met zachtlila bloemen in mei/juni. Als u ze daarna wat terugknipt, kan er nog wat nabloei komen. Humusrijke, losse, vruchtbare zandgrond vinden ze fijn, terwijl veel zon gewenst is. Ik kocht de planten verleden jaar. Alhoewel ze vorstgevoelig kunnen zijn, heb ik daar, ondanks afgelopen winter, geen last van gehad. Een aanrader!

Als laatste komt aan de beurt: PENTAGLOTTIS sempervirens. Dit is een ruwbladige, overblijvende ossentong. Het kunnen forse planten van ca. 1 m hoog worden. Door de losse bloei van de bloemen (hemelsblauw met een wit oog), is het een mooi geheel. De bloei is van april tot juli. Als de planten uitgebloeid zijn, moeten ze direct diep teruggesnoeid worden. Ze zaaien zich sterk uit en dan komen er overal jonge plantjes te voorschijn op plaatsen waar u ze waarschijnlijk niet wilt hebben. Maar ik wil hem toch niet missen!

Bovenstaande ervaringen heb ik in mijn eigen tuin opgedaan. Het kan natuurlijk heel goed  zijn, dat op andere grond en onder andere omstandigheden, één en ander heel anders verloopt.

VOORJAAR 2009, week 20

In deze overgangstijd van bollen naar de bloei van de vaste planten is HESPERIS matronalis (damastbloem) een blikvanger in de tuin. Het is een groenblijvende, winterharde plant, die het heel goed doet als een kleine groep of als solitair. De bloemen zijn wit, lila of bleekviolet van kleur en geuren heerlijk, vooral tegen de avond. Ze zaaien zich ook uit en meestal kunnen ze op die plekken blijven staan. Na de bloei moeten de planten teruggesnoeid worden om nieuwe rozetten te vormen. Ik vind de bloemen erg mooi en ze kunnen ook goed als snijbloemen gebruikt worden. Dus: aan te bevelen!

Een heel andere plant, die nu begint te bloeien, is MELITTIS melissophyllum. Ook deze is goed winterhard en verlangt een plaats in de halfschaduw. Het zijn mooie, stevige en bossige planten met aromatische bladeren. De bloemen zijn wit en roze gestreept en de bloei duurt van het late voorjaar tot middenzomer. Het is een aparte plant, die eigenlijk in geen tuin mag ontbreken. De bijen zijn er ook dol op!

Weer heel iets anders! De pijpbloem: ARISTOLOCHIA clematitis. In de zomer (dit jaar nu al) verschijnen de merkwaardig, slanke buisvormige gele bloemen in de oksels van de hartvormige bladeren. Ook dit is een kruidachtige plant. Maar pas op: als je hem eenmaal hebt, raak je hem niet meer kwijt. Hij kan overal verschijnen, maar laat zich ook gemakkelijk weer opruimen.

Week 18

De meimaand is de tijd van de bloei van akeleisoorten. Het zijn elegante planten met sierlijke bloemen op lange stelen. Overal waar ze zichzelf uitzaaien, kunnen ze als solitair heel mooi zijn in de kleuren roze en allerlei tinten blauw. Verleden jaar zaaide ik: AQUILEGIA vulgaris ‘Nora Barlow’. Deze, nu volwassen planten, hebben ca. 60 cm hoge stengels met massa’s knikkende bleekgroen met rode gevulde bloemen boven mooi samengesteld blad, dus dubbelbloemig.

Alle akeleisoorten kunnen ook heel goed als snijbloem gebruikt worden.

 Ook een elegante verschijning is een geheel andere plant, nl. VERONICA gentianoides (gentiaan-ereprijs). De rozetten zijn zo goed als wintergroen en vormen een tapijt met gentiaanachtig blad, waartussen ca. 50 cm rechtopstaande, enigszins slappe bloemstengels, waaraan lichtblauwe bloemen verschijnen. Deze plant houdt van goed doorlatende grond (niet te droog) en vindt de felle middagzon niet leuk, dus halfschaduw wordt op prijs gesteld. Bij regen buigen de bloemstelen soms door en kunnen de bloemen smetten. Jammer!

 Een heel ander soort plant, maar beslist de moeite waard, is: PERSICARIA bistorta (adderwortel). Het is een kruidachtige bodembedekker, waar in april/mei de roze bloeiende aren bovenuit komen. Het is wel oppassen met deze Persicaria, want het kan een woekeraar zijn. Deze plant kan zowel in de zon als in de halfschaduw. Onder mijn olm doet de plant het buitengewoon goed.

Een familielid, PERSICARIA bis. ‘Hohe Tatra’ heeft rozerode aren en is breedbladig.  

Deze kan van mei tot september bloeien. Zeer fraai! Het is een compacte soort en woekert niet.

 

Week 17

Kent u het donkerbladige fluitekruid: Anthriscus sylvestris ‘Ravens Wing’? Deze plant lijkt sprekend op de wilde soort die momenteel in de bermen begint te bloeien. De witte bloempjes, die in schermen staan, zijn bij beide soorten tegelijk. Alleen de bladkleur is anders en de gecultiveerde soort is minder groot, maar zaait zich wel bescheiden uit. Als de Anthriscus in volle bloei staat is het een prachtige combinatie.

De planten sterven na de bloei af en dan heb je een lege plek in de border. Daar moet dus iets hoogs voor staan om dit te camoufleren. In de herfst komt het purperrode, diep geveerde blad weer te voorschijn en zit verborgen onder de bladeren van de andere planten. De plant heeft daar niets op tegen, want schaduw wordt dan op prijs gesteld. Deze planten zijn volkomen winterhard.

Gillenia trifoliata is een sierlijke, goed winterharde plant met trossen van 2,5 cm grote stervormige witte bloemetjes op slanke, roodachtige stelen. Na de rijke bloei, blijft de plant groen en krijgt in de herfst een mooie kleur. Daarna verdwijnt de plant en komt in het late voorjaar langzaam weer te voorschijn. Het worden hoge planten en wanneer ze in volle bloei staan, kunnen ze bij zware regenval enigszins topzwaar worden.  Dus vooraf voldoende steun geven. De planten verdragen zowel zon als lichte schaduw.

Week 15

In het voorjaar staat Geranium phaeum altijd het eerst in bloei. Ook nu is dit het geval met de donkere ooievaarsbek of “zwarte weduwe”. De kleur van de bloemen varieert van roze, lila tot purper of vrijwel zwart. Onder mijn olm is deze geranium een prima bodembedekker in de schaduw. Ze zaait zich wel sterk uit, maar is ook gemakkelijk weer te verwijderen.

De soort Geranium phaeum ‘album’ is erg mooi met zijn talloze hangende witte bloemen. Deze bloeit iets later en zaait zich bijna niet uit. Eigenlijk jammer!

Eén van mijn favoriete soorten is: Geranium x oxonianum ‘Thurstonianum’. Wat een naam!

Dit is een sterke groeier, maar een prima plant in de border. Wel de ruimte geven. De donkerroze bloemblaadjes hebben met de smalle lippen een aparte vorm. Heel bijzonder! Het is een gemakkelijke plant die erg lang doorbloeit. Kan heel goed tegen droogte en kan zowel in de zon als in de halfschaduw staan.

In het najaar heb ik in mijn zonnige voortuin een lelie geplant. Lilium asiatic Navona. Al jaren heb ik lelie’s in de achtertuin staan. Het vervelende is dat lelie’s altijd last hebben van het beroemde kevertje, het leliehaantje. Met dit uitzonderlijk mooie lenteweer zijn ze al weer volop aanwezig en heb ik er zeker al 10 gevangen. En de plant in de voortuin is al lelijk beschadigd. In de schaduw zijn ze minder actief bezig geweest. Maar de beestjes houden je bezig!

Week 14

Graag kom ik even terug op de voordracht van Wiert Nieuman afgelopen week over de borders. Ik zag op een foto met voorjaarsbloeiers een leuk knolgewasje staan. Het is Corydalis solida, een stinzeplant.

Deze bloeit op het ogenblik volop in mijn tuin en de roze wolkjes staan heel mooi samen met andere bloeiende bollen en planten. De plantjes zijn er opeens en ze zijn ook heel snel weer weg.  Alhoewel ze zich talrijk uitzaaien, heb je er geen last van. Er zijn veel soorten Corydalis. Eén van mijn favorieten is: Corydalis wilsonii, een plantje met varenachtig blad en prachtige heldergele bloempjes. Zeer sierlijk! Deze soort zaait zich heel bescheiden uit. Ze houden van een halfschaduw tot een schaduwrijk plekje. Deze staat nu ook in bloei.

Een andere voorjaarsbloeier voor eenzelfde plaats is: Omphalodes verna. Dit is een 15 cm hoge bodembedekker met gentiaanblauwe bloempjes (Amerikaanse vergeetmeniet). Het is een volkomen winterharde vaste plant. In de 70er jaren bij mijn eerste Engelandreis zag ik langs de oprijlaan naar Nymans Garden deze blauwe bloempjes in grote getale staan. Zo verschrikkelijk mooi, waardoor het een diepe indruk op me heeft gemaakt. Ieder voorjaar denk ik er weer even aan terug. Vanzelfsprekend heb ik de plant destijds direct aangeschaft en is nog steeds in mijn bezit.

Week 13

We zitten inmiddels in de laatste week van maart. De lente wil nog niet komen. Veel regen iedere dag waardoor het erg nat in de tuin is. Desondanks zijn de vaste planten toch aardig gegroeid. Voor zover ik het nu kan bekijken heeft de winter niet veel schade aangericht. Een paar dagen geleden heb ik Culterra mest over het gazon en de borders gestrooid  en door de regen is dit prima in de grond verwerkt.

In het najaar heb ik een struikje genaamd:  Rhaphiolepis Pink Cloud naast de voordeur gezet. Op het bijbehorende kaartje staat: winterhardheid –9°C. Maar inmiddels zijn alle bladeren bruin en zien er verdroogd uit. Ik heb de takken gesnoeid en ben benieuwd of het heestertje weer uit zal lopen.

Opeens had ik een heel bijzondere gast op de pergola zitten, nl. een valk! Ik had al gezien dat er twee houtduiven “geslagen” waren omdat overal veren lagen. Vandaar dat er de laatste dagen zo weinig vogels in de tuin waren. Zo gaat dat in de natuur.

Achter het huis stond tegen een muurtje een hulst (eens zelf opgekomen). Het was inmiddels een hele struik geworden. Een heel oude Clematis montana had zich ertussen genesteld en een bonte klimop was ook van de partij. Het geheel was erg wild geworden en het zag er na de winter dan ook niet uit. Het was een heel gezwoeg, maar de hulst heb ik afgezaagd en de clematis uitgegraven. Op de vrijgekomen plaats heb ik een Clematis durandii gezet.

Deze stond op een andere plaats waar de plant ieder jaar in de verdrukking kwam door de hoge vaste planten die er voor stonden, waardoor ik de bloemen bijna niet kon zien. Clematis durandii is een half klimmende soort, die in de nazomer bloeit met prachtige knikkende donkerblauwe bloemen. Een schoonheid!

meer

 

 

 

13
Jun
Verliefd op Jan van Leeuwen - Blik op de Tuin(906)
13
Jun
Vaste planten - Blik op de Tuin (905)