Groentips & Groeninfo

Tuinreis Engeland

De reis naar Engeland van 31 mei t/m 5 juni 1984.

Na vele maanden voorbereiding is het bijna zover. Nog een kleine week en dan zal de reis beginnen. Alles is besproken en betaald. We hopen dat we niets vergeten hebben. En dan de volgende morgen om 8.00 uur via de nieuwsberichten het bericht: de veerboten naar Engeland staken op woensdag en donderdag. Alarm! Gauw met elkaar telefoneren en ’s middags de verlossende boodschap van het reisbureau: U bent overgeboekt op de Olaulijn, die van Vlissingen naar Sheerness vaart en deze doet niet mee aan de staking. Dank aan de juffrouw van het reisbureau., die dit zo snel voor elkaar gekregen heeft. De telefoon bij ons staat niet stil, veel mensen vragen of de reis wel doorgaat.

Woensdagavond, 30 mei, vroeg naar bed, want de volgende dag, Hemelvaartsdag, begint de reis. Twee wekkers gezet om toch vooral op tijd bij de bus te zijn ’s morgens om half zes. Om 4 uur ratelt een wekker af. Slaperig kijken op de andere wekker, grote verbazing want die staat op half drie. Nu heel snel uit bed want je snapt er niets meer van. Dan gaat plotseling de telefoon. Een van de deelneemsters zegt: weet je dat er stroomstoring is geweest? Vandaar het verschil op de klokken. Oh je, als iedereen maar op tijd komt. Maar ja hoor, iedereen is op tijd bij het station in Delden. (Later hoor je dat in bus 2 een echtpaar uit Enschede wakker is gebeld, ze waren rustig doorgeslapen).

In Delden is de bus er niet op half zes. Na twintig minuten komt eindelijk de bus. Er was een lekke band geweest in Deventer. Wat een pech, snel naar Hengelo om de andere passagiers op te pikken. Het gaat heel vlug. Toch nog een 8.00 uur in Gorkum. De andere bus is er al, de deelnemers zitten al aan de koffie. Even kennismaken en dan snel naar Vlissingen, want de boot wacht niet.

Gelukkig weet je dan nog niet wat je allemaal te wachten staat.die dag.De boot vertrekt ca. 12.45 uur. Een lange vaart, maar er is van alles te zien en te doen op het schip en gelukkig is de zee rustig. Maar dan! Beslissing van de douane in Engeland. Alle koffers uit de bus en iedereen moet zelf met zijn koffer langs de douane gaan. Een paar koffers worden gecontroleerd. Het is een oponthoud van zeker drie kwartier.Een leuk grapje van de Engelse douane. Gelukkig kun je een uur Engelse tijd aftrekken. Dat is winst! De rit naar Londen gaat voorspoedig, de eerste chauffeur weet goed de weg. Voor onze chauffeur is het de eerste keer dat hij in Engeland is. Links rijden moet hij nu. Even wennen, maar het gaat voortreffelijk. In Londen rijden we over de beroemde Tower-bridge, dan langs de Theems en de Big Ben. Van deze laatste zien we niet veel, want deze staat in de steigers. Alles is mooi verlicht, we krijgen meteen een mooi beeld van een avond in Londen. Tegen ca. 23.00 uur komen we eindelijk bij de hotels. In het Manor Court Hotel gaat het snel met de kamers, maar in het Ambassadors Hotel zijn er problemen. Eerst maar eten.We zitten dan midden in de nacht aan het diner, maar de meesten laten zich het goed smaken. Het is fantantisch, dat de mensen van de hotels op ons gewacht hebben. Ik had gedacht, dat we niet meer wat te eten zouden krijgen. Na het diner komt het, na veel gepraat, met de kamers toch nog in orde. Eindelijk konden we naar bed, het was een lange dag geweest.

Vervolg reis naar Engeland.

Vrijdag 1 juni. Sight-seeing in Londen. Eén groep gaat met de bus, een andere groep gaat met de Underground (ondergrondse trein). Enkelen gaan op eigen gelegenheid. In de Underground is het lachen geblazen, al vinden sommigen het doodeng. We komen op tijd bij Buckingham Palace om het aflossen van de wacht te zien. Er zijn al veel toeristen in Londen. Heel gezellig. Het regent een beetje, maar dat kan ons niet deren, ’s Middags een bezoek aan het REGENT PARK in Londen. Het weer is wat opgeklaard en de zon komt er af en toe door. Een prachtig park. Een mooie collectie bijzondere planten en enorm veel fuchsia’s. Ik denk, dat het iets verder in de zomer nog veel mooier zal zijn als de rozen in bloei staan. Om 19.00 uur zit iedereen met vermoeide benen aan het diner.

Zaterdag 2 juni. ’s Morgens een bezoek aan SAVILL GARDEN in Great Windsor Park. Het weer is prima. Onderweg komen we nog langs Windsor Castle.  In Savill Garden komt de rust op je af. De vogels zingen hun hoogste lied! Wat een bloemenpracht tonen de azalea’s en rododendrons. Er staan ook prachtige oude bomen. Men komt elkaar tegen en je ziet verrukte gezichten. Natuurlijk worden veel foto’s en dia’s gemaakt.

Na de lunch vertrekken we naar WISLEY GARDEN, iets ten noorden van Guildford Woking. Ik was er al een paar keer eerder geweest en verwachtte er veel van. In mijn herinnering was het er prachtig en rustig. Nu waren er erg veel mensen. In de winkel was het erg duur geworden en er was een groot tuincentrum bijgekomen, waar de prijzen ook niet mis waren. Het park zelf was niet veranderd, vooral in het arboretum was het heel stil. In de kassen is een enorme verscheidenheid aan planten. Je komt ogen tekort om alles in je op te nemen, want je wilt eigenlijk niets missen. Wanneer je dan nog een kopje thee met heerlijk eigengebakken gebak wilt nuttigen, is het bij het restaurant zo druk, dat je er maar vanaf ziet. Gelukkig staat er bij de parkeerplaats een wagen waar je ijs kunt kopen. Het ijsje kost je een half pond (ca. f.2.25) en het is zo hard, dat je een beitel nodig hebt om er door te komen. Maar het smaakt toch lekker. Langzamerhand komt iedereen naar de bus om de terugtocht naar Londen te aanvaarden. Men is moe, maar zeer voldaan. Het weer werkt ook prima mee en dat is meer dan ik verwacht had. De weerberichten voor Engeland waren niet zo rooskleurig.

Zondag 3 juni. In de nacht heeft het geonweerd en vreselijk hard geregend. Je denkt dan: hoe moet dat morgen gaan de hele dag in KEW GARDENS. Dat is nl. het doel voor deze dag. Om 10.00 uur vertrekken we uit Londen. De zon is weer tevoorschijn gekomen en heeft ons de gehele dag niet in de steek gelaten. In Kew Gardens ziet alles er prachtig fris uit dank zij de regen in de nacht. Het is er zo groot, dat je onmogelijk alles kunt bekijken. Ook hier geweldig oude bomen in grote verscheidenheid. De azalea’s en rodo’s tonen ook hier hun volle pracht. In de enorm grote tropenkas is het me te warm, daar ben ik al eens eerder uitgelopen. In  de Temperated (getemperde) kas verblijven we een hele tijd, er is zoveel moois te zien. Zelfs een mijnheer met een tropenhelm op, Livingstone in eigen persoon. Om 16.00 uur zal de bus vertrekken. De tijd gaat veel te snel. Nog even een bezoek aan de Alpentuin, de kas kunnen we niet meer bekijken. Veel Londenaren naken ook gebruik van het mooie weer om deze tuin de bezoeken, maar omdat het zo groot is, merk je er niets van. Wat heerlijk voor deze stadsmensen dat er zo iets moois bestaat waar ze naar toe kunnen gaan.

Maandag 4 juni. ca. 25 mensen uit het gezelschap van twee bussen gaan op eigen gelegenheid Londen verkennen. De rest vertrekt ’s morgens naar WAKEHURST PLACE. Onderweg komt één van de bussen bijna in de problemen door een mankement aan de bus. Gelukkig zijn beide chauffeurs ook nog voortreffelijke monteurs en kan één en ander opgelost worden wanneer wij heerlijk in het park lopen te wandelen. Voor mij was dit het mooiste oord wat ik heb gezien. Uren had ik er willen blijven. Het weer werkt mee. De zon scheen en alles ziet er dan zoveel mooier uit. We maakten een heerlijke wandeling langs een aantal vijvers, die de “Slips”worden genoemd. Je kunt gewoon niet beschrijven hoe mooi het daar is. Men moet het zelf zien. We zagen in het bos ook nog een bijzonder grote DAVIDIA (vaantjesboom) in bloei. Wat zaten er veel vlaggen aan die boom. Weer gaat de tijd veel te snel, want er moet ’s middags nog een tuin bezocht worden.

Wanneer iedereen weer in de bussen zit, rijden we naar HEVER CASTLE en GARDENS.

Dit is weer heel iets anders. Je kunt de tuinen niet met elkaar vergelijken. Eerst gaan we lunchen. De soep ruikt heerlijk. Je krijgt trek na zoveel lopen. Snel de lunch verorberen en dan maar weer naar buiten. Ook daar is veel te bekijken. In de Italiaanse tuin ben ik helemaal verrukt van de Etage Primula’s. Ze zijn werkelijk op hun mooist. Natuurlijk moeten we even lopen over de wandelweg van Anna Boleyn. Deze heeft nl. vroeger in het kasteel gewoond als vrouw van Hendrik de VIII.

We maken van de gelegenheid gebruik om eens een kijkje te nemen in het kasteel. Prachtig! Van de bloemschikking vallen vooral de enorme witte hortensiabloemen op. Deze planten worden in de kas gekweekt. Natuurlijk moeten we aan het eind van de middag nog even kijken bij de plantenverkoop. Zonder planten ben ik nog nooit uit Engeland thuisgekomen. Een bijzondere SALVIA lacht me toe. Deze heb ik dan ook gekocht en krijgt een plaatsje in mijn tuin als herinnering aan dit bezoek aan HEVER GARDENS.

 

Dan komt al weer de laatste dag: dinsdag 5 juni. Om half acht ’s morgens vertrekken we uit Londen richting Dover, waar om half twaalf de boot zal afvaren. Het weer in Londen is somber en iedereen zegt: wat hebben we toch geboft, want de geruchten over het slechte weer in Nederland waren al doorgedrongen. Onderweg knapte het weer op en bij Dover was de zee rustig. Deze keer duurde de overtocht niet zo lang. Van Dover naar Zeebrugge duurt ca. 4½ uur. In Zeebrugge was er weer een oponthoud bij de douane, maar eindelijk konden de bussen weer verder rijden. Onderweg naar Gorkum werden Harry Hafkenscheid en ik nog toegesproken en kregen we namens alle deelnemers(sters) een enveloppe met inhoud aangeboden waarvoor we een herinnering aan deze reis moesten kopen. Wij beiden hebben deze geste in dank aanvaard. Er was veel werk met de voorbereiding, maar we hebben er ook veel plezier aan beleefd. In ben blij dat we geen zieken onderweg hebben gekregen, want daar was ik het bangste voor. De mensen hebben allemaal fantastisch meegewerkt om voor ons alles op rolletjes te laten lopen. Hartelijk dank! Ik wil niet nalaten ook nog onze dank uit te brengen aan de begeleiders in de tweede bus, Marjan Berkers uit Hellendoorn en Jan Brouwers uit Neede, beide bestuursleden in hun woonplaats. Ze hebben ons prima bijgestaan, het had echt niet beter gekund.

Tenslotte hebben we met elkaar in Gorkum koffie gedronken en daarna afscheid genomen. Bus 1 bracht de mensen weer naar Hengelo en Delden. Bus 2 heeft de mensen uit de regio weer thuis gebracht.

Het was een fijne reis en de vraag om een reunie is al verschillende keren naar voren gekomen. Wie weet?

Bovenstaand verslag heb ik in 1984 geschreven. Busreizen waren toe nog in opkomst. We hebben er veel van geleerd. We zijn echter nooit meer met twee bussen op reis gegaan, altijd met 1 bus. De reunie hebben we gehad en wel in Restaurant ’t Steerntje aan de Deldensestr. in Hengelo (al jaren geleden afgebroken).

Een paar jaar na deze reis was ik weer in WAKEHURST PLACE GARDEN. Toen zag het er vreselijk uit. Bij een zeer zware storm waren bijna alle oude bomen omgewaaid. De tuinlieden vertelden toen, dat het niet allemaal kommer en kwel was. Ze konden nu ook opruimen waar men anders nooit  toestemming voor had gekregen. Zo zie je maar weer, de natuur regelt het zelf.

Lidy Kempers-Peters.

 

 

meer

 

 

 

13
Jun
Verliefd op Jan van Leeuwen - Blik op de Tuin(906)
13
Jun
Vaste planten - Blik op de Tuin (905)