Groentips & Groeninfo

8. GROENE BELEVENISSEN IN MIJN TUIN (eind 1997)

Door de straffe oostenwind van de laatste dagen zijn de bomen inmiddels kaal geworden. We hebben lang kunnen genieten van de fraaie herfstkleuren. Wat we nu nog over hebben zijn de bessen, maar met dit koude weer zijn ze snel opgegeten. In het vorig stukje schreef ik over de klimroos ‘Francis E.Lester’. Inderdaad zitten er nu beeldige botteltjes aan, ter grootte van dikke oranje/rode bessen. Een aanwinst voor de tuin.

Nu alle potten opgeruimd zijn is er weer rust gekomen in de tuin. Mijn BUXUS bolletjes pronken in al hun pracht en geven accent aan het geheel. In de zomer raken ze nog wel eens verscholen tussen de bloeiende planten.

Het gescharrel van de vogels tussen het afgevallen blad vind ik altijd zo gezellig, alle soorten vogels zijn ineens weer present. Ook deze tijd van het jaar heeft zijn bekoring.

De plantenkas heeft inmiddels zijn winterjas weer aan in de vorm van noppenfolie. Ik vind het een treurig gezicht, maar het drukt de stookkosten. Het was wel weer passen en meten om alles op zijn plaats te krijgen. En voordat ik er erg in had, hadden de muizen zich al weer tegoed gedaan aan mijn jonge stekplantjes. Dit komt wel weer goed, maar de LAURENTIA stekjes kon ik weggooien. Dat is wel balen hoor.

Van de kuipplanten wil ik er nog twee noemen waarvan ik afgelopen zomer veel plezier heb gehad. Dat zijn TULBAGHIA en REHMANNIA. De eerste is een bolgewas met lila bloemen aan lange stengels. De tweede heeft een rozet waaruit stengels met veel paars/roze bloemen verschijnen. Beide bloeien door en trekken zich van regen niet veel aan. Je kunt ze gemakkelijk overhouden, terwijl REHMANNIA heel goed zelf gezaaid kan worden. Ze bloeien het eerste jaar al.

Het wordt nu tijd om lekker te snuffelen in alle tuinboeken. Nieuwe ideeën opdoen en uitzoeken welke éénjarigen je in het voorjaar wilt zaaien. Misschien wilt u uw borders veranderen. Dan zijn de komende maanden uitermate geschikt om een plan te maken.

Veel succes met de voorbereidingen voor het komende jaar.

7. GROENE BELEVENISSEN IN MIJN TUIN (herfst 1997)

Terwijl ik dit schrijf is het bijna oktober. De tuin heeft nog veel kleur dankzij de prachtige septembermaand. Zelfs de floxen bloeien nog, alhoewel het blad heel lelijk is.
Ik heb veel planten met blauwe bloemen, want daar hou ik van.  Mijn absolute favorieten zijn: VERBENA bonariensis en VERBENA rigida. Jammer dat ze niet winterhard zijn. Soms zaaien ze zich uit, maar ik neem liever het zekere voor het onzekere door half maart zelf te zaaien. Dat gaat prima, want het zijn sterke plantjes die zich goed laten verspenen.
De heester CARYOPTERIS “Kew Blue”staat ook te pronken, terwijl CALAMINTHA nepeta eeuwig door lijkt te bloeien.
Van de roze gekleurde planten zijn SALVIA horminum ‘Pink Gem’, VERBENA bipinnatifida en CLEOME nog prachtig, terwijl de SEDUMS ook in volle bloei zijn. Omdat de zon veel schijnt en er geen regen is, blijven de bloemen lang mooi.
Dat zie je vooral bij de dubbelbloemige herfststijloos COLCHIUM “Waterlily’. Door regen zijn deze bloemen vaak snel lelijk.
De FUCHSIA’s zijn ook weer bijgekomen van al de hitte van augustus. Daar houden ze niet van. Het is fijn dat we er nu nog van kunnen genieten.
PENSTEMONS horen ook tot mijn favorieten. Ze zijn voor ons klimaat niet zo geschikt. Het duurt nl. veel te lang voor ze goed in bloei komen. Het zijn echte laatbloeiers. Je kunt ze nog het beste in het najaar stekken, dan heb je de meeste kans op bloei.
Door al het mooie weer kunnen we veel buiten zijn en dan is tuinieren toch de fijnste hobby die je bedenken kunt, tenminste als je er van houdt.
Bij een lezing hoorde ik de spreker zeggen: u deelt uw tuin met de dieren. Daar was ik het wel mee eens, maar er is een grens. Ik kreeg in mijn houten plantenkas bezoek van de larven van de boktor. Zeer vraatzuchtige beestjes die al veel lekkere hapjes uit het hout hadden gevreten. Wat een schrik toen ik dit ontdekte. In de zeer warme augustusmaand heb ik de hele kas uit moeten pakken, gelukkig konden de planten buiten staan. De larven zijn bestreden en de kapotte stukken hout vernieuwd. Omdat alles uit de kas was heb ik meteen een grote schoonmaakbeurt gegeven en van binnen en buiten het hout geschilderd. Wat een klus. Maar de kas ziet er na 25 jaar uit als nieuw. Inmiddels staat ie al weer boordevol. Ik had me voorgenomen niet te stekken maar ik ben toch weer voor de verleiding bezweken. Zo gaat dat.

Zo langzamerhand  zijn we in de herfst gekomen en kunnen we straks genieten van prachtige herfstkleuren in de bossen. Ik vind de geur van de aarde ook altijd zo heerlijk. Er valt veel te beleven als je goed om je heen kijkt.

6. GROENE BELEVENISSEN IN MIJN TUIN  (zomer 1997)

We kunnen niet zeggen dat we deze zomer regenwater tekort zijn gekomen. Net als de tuin weer opgeknapt is, komen de stortbuien weer. Voor de éénjarigen valt het niet mee om steeds maar weer in het water te staan. Ik sta er versteld van dat ze nog gaan bloeien, alhoewel mijn eigen gezaaide tabaksplanten het inmiddels  af laten weten. Jammer!

Een erg dankbare en sterke éénjarige is,  LINARIA triornithophora. Het is een roze getinte grootbloemige leeuwenbek op hoge stevige stengels. Ook erg mooi in een boeket. En met een beetje geluk krijgt u zaailingen die volgend jaar gaan bloeien.

Verleden jaar zag ik voor het eerst LAURENTIA azillaris, een éénjarige met prachtige blauwe bloemen die er uit zien als sterren. Ik kreeg een paar stekjes en nu heb ik ze volop in bloei. Zet ze in een grote pot zodat u er bovenop kunt kijken. Van regen trekken ze zich weinig aan en ze bloeien maar door. Ze houden wel veel van zon. Aan te bevelen!

Dit jaar heb ik eindelijk kunnen genieten van DIGITALIS grandiflorum, een geelbloeiend vingerhoedskruid. Drie jaar geleden heb ik ze zelf gezaaid. De eerste winter waren ze bijna dood, maar ze kwamen toch weer terug, zonder bloei weliswaar. Afgelopen winter hadden ze het weer heel moeilijk, maar ze beloonden mijn geduld met een overvloed aan bloemen.

Op aanraden van een hovenier zette ik tegen mijn kleine pergola de klimroos, genaamd Francis E. Lester. Het is een sterke groeier en heeft bijna geen last van ongedierte en meeldauw. De bloemen lieten het eerste jaar op zich wachten, maar dat gebeurt vaker. In juni kwamen de knoppen in trosvorm en de roos bloeide rijk. Helemaal van onderaan de voet tot hoog bovenin. Het zijn kleine enkele lichtroze bloemen met een kransje van roomkleurige meeldraden. Beeldschoon…….. en ze geuren heerlijk.  In de herfst moet de roos nog pronken met mooie bottels. Ik ben benieuwd. Aan de voet van de roos had zich vingerhoedskruid uitgezaaid, toevallig bijna allemaal witbloeiend. Ernaast stond Vrouwenmantel met de prachtige lichtgroene bloemen. Het bloeide allemaal tegelijk met de roos. Weer zo´n combinatie die uit zichzelf is ontstaan en die je zelf niet beter kunt bedenken. De natuur blijft verrassen!

5. GROENE BELEVENISSEN IN MIJN TUIN  (april/mei 1997)

Weet u wat ik zo spannend van tuinieren vind? Het wordt bijna nooit zoals je uitgedacht hebt. Of het nu bollen, éénjarigen of vaste planten zijn, je moet maar afwachten. Soms valt het tegen en een andere keer is het bijzonder mooi. En dan niet te vergeten, de planten die zich zelf uitzaaien, altijd op plekken die ze zelf uitzoeken. In mijn tuin heeft zich een LUNARIA rediviva (vaste judaspenning) uitgezaaid achter een POLYGONUM bistorta (adderwortel). Ik had het niet beter kunnen bedenken. Ze bloeiden tegelijk en het was prachtig. Ik ben helemaal weg van deze LUNARIA, ze bloeien lang en rijk en vooral ’s avonds geuren de bloemen heerlijk.

Een goede combinatie vormden in mei ook de SMILACINA racemosa (met roomwitte bloemen en lichtgroen blad en SYMPHYTUM azureum (smeerwortel) met prachtige blauwe bloemen en donkergroen blad. Ze staan naast elkaar en de bloei was zeer rijk. Adembenemend mooi!

En dan niet te vergeten de TELLIMA grandiflora.  Hebt u de beeldige bloempjes wel eens goed bekeken? Ook zeer geschikt voor de bloemsierkunst.

Nog een dankbare bloem in een boeket is de PENTAGLOTTIS. Een beetje een ruige plant met gestippelde bladeren en helblauwe bloemen. Ze zaaien zich veel uit. Zo ook in de tuin van onze buren. Dat is toch onkruid, zei mijn nieuwe buurman. Ik vertelde hem dat het een vaste plant is. Hij vond er geloof ik niet veel aan. Omdat ze nog niets aan de tuin hebben gedaan, staan ze er nog. Maar ik denk dat ze over een tijdje wel opgeruimd worden. Zo zie je maar weer: smaken verschillen.

Wanneer ik dit stukje schrijf is het de derde week van mei. Ik ben druk bezig de zelf gezaaide éénjarigen in de tuin te planten. De wind zit nog steeds in de noordhoek en het is veel te koud. De NICOTIANA’s (tabaksplanten) hou ik nog in de koude bak. Deze houden, net als ik, van warmte.

Op het ogenblik geniet ik het meest van mijn grote collectie PELARGONIUMS in de kas. Vooral van de prachtig getekende bladeren en de bijzondere bloeiwijze. En de geuren van de reukpelargoniums.

Heerlijk! Binnenkort breng ik een groot gedeelte naar buiten. Ik zet ze dan vlak achter het huis zodat ik er alle momenten van de dag naar kan kijken. Ook aan planten kun je verslaafd zijn. In 1975 bracht ik uit Engeland een zakje zaad mee van de REICHSTEINERIA ‘Silver Song’, een soort pijpje lak, maar dan met grijs blad en rozerode bloemen. Eén knol heb ik al meer dan twintig jaar in leven kunnen houden en ieder jaar bloeit ze weer. En daar ben ik best trots op. Het is een herinnering aan één van mijn eerste Engeland reisjes.

4. GROENE BELEVENISSEN IN MIJN TUIN (voorjaar 1997)

Het grote feest van de honderden bloeiende sneeuwklokjes, akonieten en krokusjes ligt al weer achter ons. Omdat het zulk prachtig weer was, duurde de bloei erg kort, eigenlijk heel jammer.

Maar van de bloemen van de BERGENIA (schoenlappersplant) kunnen we lang genieten. Ze zijn prachtig dit voorjaar. Weet u dat een trosje in een vaasje water heel lang goed blijft?

Bij mij in de tuin hebben de planten minder van de vorst geleden dan verleden winter.

Ik zaaide een paar jaar geleden CODONOPSIS lanceolata.  Dit is een exotische klimplant met groengele klokjes. Ze zijn volkomen winterhard en bloeien reeds het eerste jaar. Ze verdwijnen in de herfst maar zijn nu al weer boven de grond. Aan te bevelen!

Hebt u wel eens gehoord van de GERANIUM tuberosum? Dit is een knolgewas dat u in de herfst moet planten. Op een beschutte plek zijn ze volkomen winterhard. Mijn planten staan er al prachtig bij en de roze/paarse, ca. 2 cm grote bloemen, verschijnen in april en bloeien tot in juni door, dan sterven de planten af.

Ik heb ze staan tussen de vaste plant CERATOSTIGMA plumbaginoides. Deze bloeit in het najaar met prachtige blauwe bloemen. Dit gaat prima, alleen moet je in het late najaar het afstervende loof een beetje wegknippen om de GERANIUM wat lucht te geven.

Kent u de ANTHRISCUS Ravens Wing? Mooie naam hè? Ze lijkt op fluitekruid,  heeft dezelfde fijne witte bloemen, maar het blad is donkerrood. De plant wordt ook niet zo hoog, prima winterhard. Staat de plant op de goede plek dan krijgt u ook zaailingen. Probeer het maar eens!

Inmiddels hebben we weer veel werk in de tuin, maar het is toch heerlijk om na de winter lekker in de buitenlucht te vertoeven.

3. GROENE BELEVENISSEN IN MIJN TUIN (begin 1997)

Wat heeft de winter ons in december verleden jaar overvallen!

De ene dag regende het nog pijpenstelen, de volgende dag viel de vorst in. Na vijf dagen ontdekte ik dat ik was vergeten twee grote kuipplanten naar binnen te halen, nl. FRANCOA ramosa (witbloeiend) en FRANCOA  sonchifolia (rozebloeiend). Ze hebben aardig wat vorst over zich heen gehad en ze zijn niet echt winterhard. Natuurlijk heb ik ze direct binnen gezet, maar ze zien er nog steeds (eind januari) treurig uit. Dood zijn ze gelukkig niet. Misschien is de koude injectie goed geweest voor de bloei. Afwachten wat het wordt. Kent u deze planten eigenlijk? Ze bloeien de hele zomer heel rijk en lang. Ze hebben bloemstengels die op aren lijken, waaraan de vele bloempjes zitten. Erg mooi!

Ook de SISYRINCHIUM striatum, een op een iris lijkende geel bloeiende plant, heeft weer enorm geleden door de vorst. Verleden winter ook al. Omdat de planten zich goed uitzaaien, kreeg ik afgelopen zomer veel jonge planten. Maar nu is alles zwart geworden, dus deze zomer geen bloemen. Gelukkig heb ik nog een plant in de kas laten overwinteren. In Engeland bloeien deze planten zo overvloedig en zo prachtig, om jaloers op te worden. Maar daar heerst een heel ander klimaat.

Mijn CHOIYSA ternata had ik, wegens gebrek aan opbergruimte, op een beschutte plaats in de tuin gezet. Gelukkig heeft deze plant zich niets van de felle kou aan getrokken en ziet er nog heel behoorlijk uit, maar het is alsnog oppassen geblazen wanneer in februari nog strenge vorst komt. Uit ervaring weet ik dat deze flinke klappen kan uitdelen. Vorstgevoelige planten dek ik dan af met takken van de door mij bewaarde kerstboom!

De planten in de kas beginnen weer schik te krijgen en gaan groeien. Het ongedierte begint ook wakker te worden en daar moet je wel goed op letten.

De VELTHEIMIA capensis heeft dikke knoppen en zal binnenkort prachtig gaan bloeien. Deze bollen worden bijna niet meer aangeboden omdat ze zo duur zijn geworden. Jammer, want ze zijn echt de moeite waard en je kunt ze ook in de huiskamer opkweken. En ze gaan jaren mee!

De eerste sneeuwklokjes en de botanische krokusjes komen voorzichtig boven de grond kijken. Het zijn de eerste lenteboden, maar we zullen nog heel wat geduld moeten hebben voordat het echt lente is.

2. GROENE BELEVENISSEN IN MIJN TUIN  (begin 1997)

Twee novembertoppers in mijn tuin waren zonder meer de EUONYMUS (kardinaalsmuts) en een COTONEASTER  op stam, beide vol vruchten, dus prachtig gekleurd. De kardinaalsmuts bracht ik ooit mee van een ruilmorgen. Het was slechts een takje met een worteltje. Eerst dacht ik: het wordt nooit wat. Pas na drie jaar kwamen de eerste bloemen, waarna in het najaar de eerste vruchten. Nu is het een fantastisch mooie heester.

Het Cotoneasterboompje kocht ik vele jaren geleden, een iel stammetje met een paar zijtakken. Het stammetje is inmiddels een echte  stam geworden, met een prachtige ronde kroon er op, vol bessen. Je moet het boompje in de zomer regelmatig bijknippen. Als het kouder weer wordt, zitten beide schoonheden vol vogels die van de bessen smullen, voor hen een heerlijk hapje.

Mijn BUXUS bolletjes zijn intussen ook mooi van formaat. Ook deze heb ik zelf opgekweekt van kleine stekjes. Je moet wel geduld hebben met zulke dingen maar het geeft veel voldoening.

In het vroege voorjaar heb ik een 38 jaar oude THUJA (conifeer) weg laten halen. Deze hing scheef over het mooie schuurtje van de achterburen. Het was wel een moeilijk besluit, maar wat een ruimte kwam er vrij. Eerlijk gezegd ben ik blij dat de boom weg is. We hebben er een heel gezellige hoek bij gekregen.

Afgelopen zomer heb ik genoten van de éénjarigen die ik geplant had. Vooral de ZINNEA’s hebben het prima gedaan. Deze bloemen heb ik altijd bewonderd. Heel vroeger kwam de groenteman met paard en wagen bij mijn ouderlijk huis aan de deur. Achter op de wagen stonden zinken emmers vol met zinnea’s. Prachtig!

1. GROENE BELEVENISSEN IN MIJN TUIN (1996-9)

Het is nu half september en ik zit op een mooie zonnige dag te genieten van mijn tuin. Wat bloeit er nog veel. Ik ga wat notities maken zodat ik volgend jaar weet welke planten ik beter niet meer op dezelfde plaats kan zetten of juist wel. De PHLOXEN  bloeien nog steeds volop. Weet u dat u van deze planten, door tijdig de helft van de plant te toppen, de bloei aanzienlijk kunt verlengen?

LOBELIA siphilitica met zijn helderblauwe bloemen is ook een goede winterharde plant. Ze zaaien zich goed uit op droge plekjes en ze bloeien lang.

De scharnierbloem (PHYSOSTEGIA virginiana) begint te kleuren. Prima winterhard, maar een “loperd”. Je moet hem in toom houden. De langstelige witbloeiende ERIGERONS, die lijken op madeliefjesbloemen, blijven maar bloeien. Ze vormen veel zaad, maar in het voorjaar kun je de plantjes gemakkelijk herkennen en eventueel weghalen.  De bloemen zijn ook heel geschikt voor boeketten.

Eén van mijn favorieten is CALAMINTHA nepeta. Ze bloeien uitbundig en lang en de bijen zijn er dol op.

Dan niet te vergeten de roze en witbloemige HERFSTANEMONEN. Prachtig!  Binnenkort krijgen we de bloei van de ASTERS. Daarvan zijn zo veel mooie soorten dat ze in geen tuin mogen ontbreken.

Om deze tijd zijn de éénjarigen ook nog volop in bloei. Ze zijn zeer dankbaar als je ze af en toe wat mest geeft. De CLEOME’s (kattensnor) bloeien prachtig. Ik bracht zaad mee van de ruilmorgen. De NICOTIANA’s (tabaksplanten) hebben zich goed hersteld van de harde regenbuien. Probeert u ook eens NICOTIANA Havanna Appleblossom. Ze bloeien roze/wit en worden ca. 45 cm hoog. Ook de N. langsdorfii met zijn groene klokjes staat ieder jaar bij mij te pronken.

SALVIA horminum blauw en roze  zaai ik ieder jaar weer en dit voorjaar zaaide ik ook SALVIA coccinea ‘Lady in Red’, sierlijke rode bloempjes op lange stelen.  Deze Salviasoorten bloeien tot de eerste nachtvorst en soms nog langer. Wel lelijke bloemen steeds wegplukken.

Op de voorjaarsruilmorgen kreeg ik van Fien Arendsen een bakje met plastic afgedekt zaaigoed in handen gedrukt. Iets bijzonders , zei ze, een ‘kantbloem’. Ik zette het bakje thuis in de kas en vergat het. Toen ik het weer terugvond was het helemaal groen onder het plastic. Prachtige plantjes waren het al. Uiteindelijk zijn het beeldige tuinbloemen geworden. De naam: ORLAYA grandiflora.  Inderdaad zijn de grote witte bloemen als van kant en ze bloeien rijk en lang, ook prima geschikt voor boeketten. Zeer aan te bevelen!

meer

 

 

 

13
Jun
Verliefd op Jan van Leeuwen - Blik op de Tuin(906)
13
Jun
Vaste planten - Blik op de Tuin (905)