Groentips & Groeninfo

19. GROENE BELEVENISSEN IN MIJN TUIN (late herfst 1999)

Het is bijna oktober. De tuin heeft nog veel kleur door zomerbloeiers, asters, dahlia’s, grassen enz. Van het mooie weer in zomer en nazomer maakten verschillende planten dankbaar gebruik. Sommige bloeiden voor de tweede keer, zelfs voor de derde keer. Nu regent en waait het buiten en kondigt de herfst zich aan! Eindelijk af van het water geven aan de kuipplanten. Het begon me echt te vervelen. Iedere dag zaten er twee tortelduifjes op de nok van de kas toe te kijken hoe ik met de waterslang in de weer was. Wat zullen ze gedacht hebben? Of denken ze niet?

Ik heb een grote pot met TULBAGHIA violacea op het terras staan. Om dat deze plant in de tuincentra bij de waterplanten verkocht wordt, heb ik deze zomer een schotel onder de pot gezet. Deze heeft steeds vol water gestaan. Ik heb een overvloed aan bloemen gekregen, soms wel 35 tegelijk! Er komen nog steeds nieuwe knoppen. Het was het proberen waard.

In september kreeg ik een mooie combinatie door de paarse aarvormige bloemen van LIRIOPE muscari naast SALVIA officinalis purpuracens en lage zacht lila bloeiende HERFSTASTERS, tezamen met het zilveren blad van de ARTIMISSIA. Lage herfstasters zijn sterk, breiden zich goed uit , geven veel kleur in de tuin en waaien niet om. Wanneer ik planten bij elkaar zet, denk ik altijd goed na hoe ze moeten staan om de juiste kleurencombinatie van bloemen en bladeren te krijgen. Ik vind dit altijd weer een uitdaging.

Er zal een nieuwe schutting tussen de tuin van de buren en onze tuin geplaatst worden. Nu staan er nog restanten van de oude schutting en een hek. Daartussen heeft zich al jaren de SOLIDAGO (guldenroede) genesteld. Omdat ik er niet bij kon om ze weg te halen, knipte ik de planten voor de bloei af. Deze zomer heb ik ze laten bloeien om te zien hoe het werd. Het is me niet tegen gevallen, het geeft de tuin in de nazomer veel kleur. Het moet er straks toch allemaal uit, dus heb ik nog tijd om na te denken of ik ze weer plant vóór  de schutting.

In mei kocht ik een bloeiend FUCHSIA boompje voor een jarige vriendin. Ik zette het even tussen mijn kuipplanten. Het stond zo beeldig, dat ik het zelf maar heb gehouden. Een cadeautje aan jezelf dat mag af en toe. Ze is er erg dankbaar voor want ze bloeit al voor de derde keer! De vriendin kreeg een ander exemplaar hoor.

De kas heeft een schoonmaak beurt gehad zodat straks aan het eind van oktober de kuipplanten weer naar binnen kunnen. De licht roze bloeiende OLEANDER heeft nu nog bloemen. Maar alle OLEANDERS zijn zo gegroeid en zo hoog geworden, dat ik ze moet snoeien om ze te kunnen overwinteren. Jammer, want dan blijft volgend jaar de bloei uit.

Als laatste wil ik nog even iets rechtzetten. In mijn vorig stukje schreef ik nogal negatief over de éénjarige CELOSIA spicata xantippe. Maar het valt echt mee, hoe langer ze staan, hoe leuker ze worden. Lange stevige stengels met veel bloeiaren. In een boeket ook heel mooi. Toch maar weer proberen volgend jaar.

18. GROENE BELEVENISSEN IN MIJN TUIN (herfst 1999)

Een tuin is net een avontuur! Vol spanning wacht je af, wordt het wat of wordt het niets. Je denkt goede kleuren  combinaties te hebben gemaakt en dan bloeien de planten niet zoals het hoort na elkaar, maar tegelijk. Vanwege het mooie weer komt dit de laatste tijd vaak voor. Tevens zijn alle planten zo groot en zo hoog geworden.

Verleden zomer kocht ik GERANIUM ‘ Anne Thomson’, donker lila roze. Ik zette deze naast een groep witbloeiende PRIKNEUZEN . Deze laatste had ik in het najaar willen verzetten, maar het kwam er niet van. Nu heeft de Geranium zich door deze groep heen “geweven”. Prachtig!

Kent u de SEDUM ‘Matrona’? De plant heeft groot donker loof en roze bloemschermen. Een sterke plant en goed winterhard. Ik zette er deze zomer de éénjarige ORLAYA grandiflora (kantbloem) naast. Stevige schermbloemige planten met witte bloemen op hoge stengels. Succes verzekerd!

De tabaksplant NICOTIANA limegreen heeft dit jaar zeer grote bladeren en dikke stelen. Het lijkt wel een plantage bij mij in de tuin.

De planten zijn net zo hoog als de donker roze CLEOME’s (kattensnorren) die er naast staan. Het limegreen kleurt prachtig bij het donker roze.

Toen we een éénjarigen kwekerij bezochten, zag ik Marie Kamp voor mij onbekende plantjes kopen. Nieuwsgierig vroeg ik: wat is dat? Nachtflox of met een heel deftige naam: ZALUZIANSKY  capensis. Ik had er nog nooit van gehoord. Zet ze bij je op terras. Ze hebben toefen roomwitte sterbloemetjes uit bolle,  duidelijk mahonie getinte knoppen. ’s Avonds gaan de bloemen open en ze geuren heerlijk. Ik heb ze natuurlijk ook gekocht en ik heb er geen spijt van. Het is echt iets bijzonders en ik loop er vaak even naar toe om de lekkere zoete geur op te snuiven!

Over  de rood bloeiende SALVIA coccinea had ik eens gelezen: zet ze in een grote hoge pot. Ik heb deze raad opgevolgd en ben verrukt van het resultaat. De slanke stengels zitten vol bloemen en ze bloeien veel eerder dan in de border. Je moet ze wel tegen de wind met stokken steunen. Ik heb er HELYCHRISUM met goudkleurig blad bij gezet.

Opzij van het huis heb ik al jaar en dag de ouderwetse, oranje bloeiende MONTBRETIA staan. Veel bloemen kwamen er niet meer aan. Dus verleden herfst: alles er uit en de knollen opnieuw geplant. Ik heb de oude aarde weggehaald en er nieuwe bemeste  grond in gedaan. Deze zomer kreeg ik een overvloed aan bloemen. Zo’n rigoureuze aanpak is af en toe nodig.

Ik zaaide ook nog de éénjarige CELOSIA spicata ‘Xantippe’ met zilverachtige aren. Ze vallen echter tegen, dus blijft het bij een éénmalig probeersel. Op het plaatje lijkt het vaak zo mooi.

17. GROENE BELEVENISSEN IN MIJN TUIN (ZOMER 1999)

Dit stukje tekst schrijf ik eind mei, maar wanneer u dit leest is het al zomer. En ik ga nog even terug naar de lente. Ik maak u attent op een combinatie van laatbloeiende, zachtgele  TULPEN “Sweet Harmony” naast ALLIUM aflatunense, paarsbloeiende bollen op 60-80 cm hoge stevige stengels. Ook had ik voor het eerst “Spring Green” tulpen, wit met een beetje groen. Deze tulpen zijn prachtig om te zien, zeer sterk en de bloei is erg lang. Je kunt ze prima combineren. Ik vond het een aanwinst in de tuin. In de meimaand bloeien veel van mijn lievelingsplanten, bv. TRILLIUM grandiflorum. Deze heeft grote sneeuwwitte bloemen, roze verbloeiend en TRILLIUM sessile met gemarmerd blad en donker gekleurde opstaande bloemen.

Dan nog SMILACINA racemosa. Het blad is helder groen en de bloemen zijn crème kleurig. Ze geuren heerlijk. Ik pluk er bijna nooit iets af, maar de bloemen blijven wel een week goed op een vaas. Wanneer deze plant op een goede plaats in de halfschaduw staat, wordt ze steeds groter en voller.

HYLOMECON japonicum heeft gemarmerd, varenachtig blad. De bloemen zijn botergeel en lijken op klaprozen. Het is een schaduwplant. Echt iets bijzonders!

PODOPHYLLUM (voetblad) met grote, diep getande, gespikkelde bladeren. In het beginstadium heeft de plant grote 5 cm brede bleek roze bloemen.

CHIASTOPHYLLUM oppositifolium. Goed winterharde, wortelstokachtige plant met overhangende trossen crème/gele bloempjes.  In Engeland zie je ze overal in de spleten van de befaamde tuinmuren. Bij ons gaat het in een smalle hoge pot ook prima. U kunt het eens proberen.

De muurbloem ERYSIMUM “Constant Cheer” met bruin/purper gekleurde bloemen. Erg mooi in combinatie met de groengele bloemen van de rood bladige EUPHORBIA.

Sommige van bovengenoemde planten bloeien heel kort, van andere kun je veel langer genieten. Het zijn stuk voor stuk “juweeltjes”. Nu bloeien ook verschillende GERANIUMS. Ik heb heel wat soorten, maar ik kan bijna nooit een kwekerij verlaten zonder een paar nieuwe soorten gekocht te hebben. Ik blijf hebzuchtig! Inmiddels heb ik mijn eigen gezaaide en gekochte éénjarigen in de tuin gezet, behalve de CLEOME’s en de TABAKSPLANTEN . Dat doe ik meestal in juni. Vanuit het keukenraam heb ik een goed uitzicht op de achtertuin. Wanneer ik bij het koken even moet wachten, laat ik mijn blik vaak over de tuin gaan. Ik krijg dan meestal betere ideeën dan wanneer je er echt voor gaat zitten. Maar je moet het wel direct opschrijven anders vergeet je het weer.

Als laatste wil ik vertellen over een RHODODENDRON “Fragrantissimum”. Toen we 8 jaar geleden met onze tuinclub in Engeland waren kregen we deze plant cadeau. Het is een niet winterharde soort, dus moet hij iedere herfst naar binnen gebracht worden en dat kan problemen geven. Het eerste jaar bloeide de plant prachtig met grote witte bloemen. Maar het werd steeds moeilijke om het struikje in bloei te krijgen. De vogels vonden de knoppen ook lekker, dus daar moest op gelet worden. Vele malen heb ik gedacht: weg ermee! Maar omdat de gever inmiddels is overleden en wij zulke goede herinneringen aan hem hebben, kon ik er niet toe komen.  En nu in 1999 beloont ze me toch weer met prachtige bloemen!

15. GROENE BELEVENISSEN IN MIJN TUIN (begin 1999)

Het is 22 januari. We wonen hier vandaag 40 jaar! Toen we hier kwamen lag er sneeuw en nu beginnen de akonietjes, sneeuwklokjes en botanische crocussen te bloeien. Puur Hollands klimaat met al zijn grilligheden. Sneeuw op Sinterklaasdag en storm met Kerstmis. Door de sneeuwval heeft de tuin er als een sprookje uitgezien. De BUXUS bollen kregen witte petjes op en de potten met bes dragende planten werden ineens juweeltjes. De goudvink kwam snoepen van de rozenbottels en op de voederplaats heerste topdrukte. Ik kan er uren naar kijken. U begrijpt, onze tuin is een zeer dierbaar plekje geworden in al die jaren. Maar er verandert de laatste tijd veel om ons heen in verband met andere buren. De buurman vlak naast ons, heeft inmiddels alle bomen gekapt. Het was erg dicht gegroeid en men wil licht en zon in huis en tuin. Ik kan dit best begrijpen maar het is kaal geworden. Aan die kant ligt mijn vaste planten border. Het enige voordeel is dat de planten nu weer volop regen krijgen omdat alle overhangende takken weg zijn. Het was er altijd erg droog. Om deze border op te ruimen en zelf enige heesters te zetten, daar voel ik niets voor. Eerst maar eens afwachten hoe het verder gaat. In de hoek van onze tuin waar de goudenregen gekapt is, is een nieuwe boom geplant. Omdat in de tuinen erachter veel hoge coniferen staan en een perfecte achtergrond vormen, is het op aanraden van de hovenier een bonte veder esdoorn geworden (ACER negunda ‘Flamingo’).  Alleen de naam al is veelbelovend. Omdat er nog plaats was heb ik ook de ‘kerstboom met kluit’in die hoek gezet.  En zo zijn we altijd maar bezig onze tuinen te verfraaien. In de plantenkas heerst ook al opwinding. De planten beginnen uit te lopen en het ongedierte wordt wakker. Dat vereist weer de nodige zorg. Als kamerplant kocht ik verleden winter twee potten met SAXIFRAGA. Een plantje met rozetjes met enigszins dik blad waaruit de lange slanke stengeltjes met witte bloempjes omhoog komen. Beeldig om te zien en lang bloeiend. In het late voorjaar (1998) zagen ze er wat afgeleefd uit. Ik heb ze gefatsoeneerd, verpot, gestekt en in een hoekje buiten op het terras gezet. Eigenlijk was ik ze vergeten en zag ik ze bij het opbergen  van de kuipplanten weer terug. Ik heb ze daarna binnen op de vensterbank gezet en medio december zagen ze er net zo uit zoals ik ze gekocht had. En met de stekplantjes heb ik menigeen een plezier gedaan.

En nu maar wachten op het voorjaar. Wat zal februari nog brengen? Er kan nog van alles gebeuren. Maar één ding is zeker: we gaan de lente tegemoet!

14. GROENE BELEVENISSEN IN MIJN TUIN (eind 1998)

Het was geen leuk tuinjaar. Van echt fijn tuinieren was geen sprake. Steeds weer nattigheid. Sommige planten vinden dit heerlijk, maar andere hebben er de pest aan. Het gazon was de hele zomer groen, bij droogte wordt het vaak geel. De zaadwinning van rijp zaad liet ook te wensen over. In mijn plantenkas kreeg ik water op de vloer, het kwam vanuit de grond. Nog nooit eerder gehad. En de bloembollen moest je gauw poten wanneer het even droog was, terwijl de grond veel te nat was. Wat een gemopper!

Eind oktober had ik nog verschillende potplanten buiten staan. Omdat sommige potten door het slechte weer steeds omwaaiden, zette ik ze willekeurig op een beschutte plek achter het huis neer. Aan de muur bloeiden nog enkele passiebloemen en het bonte blad van de AMPELOPSIS was ook nog erg mooi. SALVIA invulcrata met donker roze bloemen combineerde prima met een kleinbloemige FUCHSIA (naam onbekend) in dezelfde kleur. En het paars van de ERYSINUM Bowles Mauve (paarse muurbloem) paste goed bij de passiebloemen. Omdat het zo’n beeldig hoekje was, heeft het wel even geduurd voordat ik de potten opgeruimd heb. Alle buiten staande, niet winterharde planten, zijn dit jaar wel erg nat naar binnen gegaan. We moeten maar afwachten of alles goed de winter doorkomt. Ik denk daarbij speciaal aan verrotting van de knollen.

Onze 38 jaar oude LABURNUM (goudenregen) is omgezaagd. Nog een nawee van de windhoos. In mei heeft ze nog zo mooi gebloeid. Maar de boom hing half in de tuin van de achterburen en door de herfststormen werd het steeds erger. Om vervelende dingen te voorkomen hebben we de zaag er in laten zetten. Een paar stammen, met klimop begroeid, zijn blijven staan. Al met al is het wel opgeknapt. En van de rommel na de bloei in het voorjaar (op het terras) heb ik ook geen last meer. Maar toch……..is het heel jammer.

Inmiddels is het half november en gelukkig is het wat droger geworden. De tuin is nog erg groen. Aan de heesters zit nog veel blad en in combinatie met verschillende bessen, zijn er prachtige herfstkleuren te zien. Zelfs aan de hoge ERIGERON zitten veel witte bloempjes die prachtig kleuren bij het roze van de CHRYSANTEN die er naast staan. Als ik nu naar buiten kijk is het wat mistig en dat geeft het geheel een mysterieus aanzien. Een voorbode van de winter. Er is ook vorst voorspeld en dan wordt snel alles anders. Even genieten nog!

13. GROENE BELEVENISSEN IN MIJN TUIN  (begin herfst 1998)

Aan het begin van dit tuinjaar las ik in een tijdschrift: rood in de tuin is weer  “in”. Ik moest toen terugdenken aan mijn beginperiode van tuinieren. Toen was rood ook gewild en zaaide ik voor het eerst SALVIA splendens St. Jans. Iedereen had deze planten in de tuin. Vol trots zette ik mijn kleine plantjes buiten in de koude bak, wel met een glasplaat afgedekt. Mijn koude bak was toen een segment van de inmiddels ongebruikte kolenbak. Eén nachtvorst en de plantjes waren aangevroren. Natuurlijk veel te vroeg naar buiten gezet. Ik moest nog veel leren!

In de loop der jaren is mijn smaak van tuinieren, mede door mijn kennis van planten, veranderd. Ik had jaren geen rood meer in de tuin. Maar deze zomer maakte ik weer een hoekje met rood bloeiende planten. Ik koos voor de beroemde DAHLIA Bishop of Llandalff. Daarnaast zette ik SALVIA coccinea Lady in Red (maar deze hebben heel lang nodig gehad om tot bloei te komen). Op de grond eronder plantte ik OOST INDISCHE KERS, zilverbladig met donkerrode bloemen. En nu in de laatste prachtige week van september is het een mooi geheel, samen met  de rood gekleurde bessen van het COTONEASTER boompje dat in de buurt staat. Bij het inplanten heb ik daar helemaal niet aan gedacht. Weer zo’n toevallige combinatie. Dat maakt tuinieren zo interessant!

Ondanks de slechte zomer heeft één van mijn OLEANDERS nog nooit zo rijk gebloeid. De bloemen zijn enkel  en roze van kleur. De oleander staat heel beschut tegen het huis aan. Ik heb de plant in mei  een flinke portie Osmocote (langdurig werkende mest) gegeven.  Daarom misschien deze bloei?

De oleanders staan in grote potten. Omdat ze aan de onderkant nogal kaal zijn, zette ik op de potgrond OXALIS neer. Ik nam hiervoor OXALIS rubra met grote roze bloemen, OXALIS regnellii met witte bloempjes en de alom bekende OXALIS triangularis met rood gekleurd blad en roze bloemen. Het staat erg mooi en wanneer je regelmatig de uitgebloeide bloemen weghaalt, bloeien ze de hele zomer, tot in de herfst door.

Enige jaren geleden kocht ik GERANIUM soboliferum. De groei is compact en de bloemen zijn licht roze met adertjes. Het blad is ook heel decoratief! Ik zette de planten op de verkeerde plaats, nl. te

veel in de zon. Verleden jaar plantte ik ze in de halfschaduw. En nu in augustus/september is er een overdaad aan bloemen. Leuk in de nazomer. En ook hier weer, steeds uitgebloeide bloemen weghalen. Zo langzamerhand gaan we de tuin weer opruimen en winterklaar maken. En maar passen en meten om alles naar binnen te krijgen. Altijd weer spannend!

12. GROENE BELEVENISSEN IN MIJN TUIN  (ZOMER 1998)

Wat zie je toch leuke dingen in je tuin. Zoals de merel die mijn vijverpot als privé bad heeft uitgekozen. Ze zit te midden van waterlelie, kikkerbeet en waterpest te badderen en geniet volop. Alhoewel het ook wel een beetje eng is geloof ik. De waterlelie heeft kleine zachtgele bloemen en klein kastanjebruin gemarmerd blad. Naam: NYMPHAEA pygmaea Belvola.  Een prima plant voor een vijvertje in een grote pot. In het najaar zet ik het geheel in de vorstvrije garage en in april gaat de pot weer naar buiten. Bij het vervoer het water er even uit halen en er later weer in doen. Niet vervangen door schoon water. Ik doe dit al jaren en het werkt uitstekend.

Een absolute topper dit jaar in mijn tuin is EUCOMIS bicolor met 16 bloemen! Een pronkstuk.

Enige jaren geleden kocht ik een CLEMATIS viticella ‘rubra’. Op drie verschillende plaatsen heb ik geprobeerd deze plant in bloei te krijgen. Nu staat ze bij de pergola in volle zon en heeft me beloond met een overvloed aan donkerrode enkele bloemen. Prachtig. Af en toe moet je wat experimenteren.

In mei bezocht onze tuinclub de kwekerij  van Coen Jansen in Dalfsen. Altijd weer een belevenis. Naast de kwekerij van Coen bevindt zich “de Keulse Pot”, een kwekerij waar je éénjarigen en zomerbloemen kunt kopen. Men heeft er een geweldig assortiment en je wordt er heel begerig. Onze auto’s waren te klein om alle gekochte schatten te vervoeren. Grote hilariteit natuurlijk.

Maar de zomerbloeiers hebben het heel moeilijk, veel te koud en te nat en te weinig zonnewarmte. Jammer. Eén van de dankbaarste is BIDENS ferulaefolia. Ze bloeit met een overvloed aan gele bloemen tot de herfst. Wanneer ze wat al te onstuimig wordt, kun je bij snoeien. Er komen weer nieuwe scheuten met knoppen. En…… ze geven vrolijkheid op sombere dagen!

Voor ons tuinmensen is de regen wel gemakkelijk, het bespaart veel werk want we hoeven niet te sproeien. En de slakken vieren feest omdat ze zo veel delicatessen op hun weg vinden. Wegvangen is het beste, maar ik vind het wel vies.

De ASTILBE soorten doen het daarentegen prima, ze houden van vocht. Andere jaren moet je ze vaak gieten om uitdrogen te voorkomen.

En zo houdt de tuin je bezig en het verveelt nooit!

Tenslotte wil ik u nog aanbevelen om ALLIUM spharocephalon (trommelstokken) in uw tuin te zetten. De bloemen zitten als wijnrode bolletjes aan lange stelen. Ze worden druk bezocht door bijen en het is een leuk gezicht wanneer bv. 3 bijen op een bolletje zitten en de ranke stengel helemaal doorbuigt. Een groepje van minmaal 25 stuks kunt u prachtig combineren met vaste planten bv. HOSTA’s, SIERGRASSEN enz. De Alliums zijn ook als droogbloem te gebruiken.

En dan opeens in een bui een windhoos boven Delden. In tientallen seconden gingen bij ons in de buurt 40 jaar oude bomen tegen de vlakte. Ook elders veel schade van omgevallen bomen en wat een ravage ineens. Bij ons bleef de schade beperkt tot afgeknapte takken en bloemen.

We hebben een zomer vol verrassingen, maar ik hoop wel dat we nog mooie zonnige nazomer dagen krijgen.

11. GROENE BELEVENISSEN IN MIJN TUIN  (midden 1998)

Wat een mooie meimaand ligt er achter ons! Geen nachtvorst, dus overweldigende bloei van alle bomen en heesters. Schitterend.

Omdat het afgelopen winter bijna niet heeft gevroren bloeien ook verschillende tuinplanten uitbundig. Ik noemde al eens ANTHRISCUS Ravens Wing, het donkerbladige fluitekruid. Deze zijn dit voorjaar heel echt mooi. Eerst was de bladkleur al prachtig in combinatie met donkerrode tulpen en vergeetmenietjes  en met SALVIA officinalis Purpurea. Ook deze plant had niet van vorst geleden en het blad was eveneens donkerrood.   Na een strenge winter hebben laatstgenoemde planten lang nodig om op gang te komen.

Alleen de violen deden het slecht omdat de aprilmaand veel te nat was. Meestal vind ik het jammer om de violen er uit te halen wanneer de éénjarigen geplant moeten worden.  Deze keer was ik er snel mee klaar.

Afgelopen najaar heb ik verschillende kuipplanten opgeruimd (weggegeven). Het was teveel geworden om er in de winter een plaats voor te vinden. De bolgewassen, zoals de EUCOMIS soorten laten zich veel gemakkelijker behandelen. Je hebt er de hele winter geen omkijken naar, want ze sterven vanzelf af. Je moet het loof wel weghalen, omdat er anders ongedierte komt. In het voorjaar wat nieuwe grond en wat mest geven en ze komen dan weer tot groeien en bloeien…… Je kunt ze jaren bewaren, het is een gemakkelijk en dankbaar gewas. En in bloei, o zo mooi.

Ook LELIES kunnen gemakkelijk in de pot overwinteren. Ik zet ze in het najaar in de koude bak onder het glas, zodat ze droog staan. Wel een stukje openlaten om te ventileren. Ze kunnen op deze manier veel vorst verdragen. Wanneer de jonge scheuten weer boven de aarde komen, wat nieuwe grond en wat mest geven. In april zet ik de potten buiten om ze goed door te laten groeien. En als het weer dan warmer wordt, begint de ellende. Dan komen namelijk de leliehaantjes. Erg mooie knalrode kevertjes, maar hun larven zijn zeer vraatzuchtig. Als de haantjes merken dat je in de buurt bent laten ze zich vallen. Hun onderkant is zwart en dan zie je ze niet meer. Bij mij staan de potten vlak achter het huis en ik spied altijd met argusogen en pleeg zodoende nog wel eens een moord! Maar ik vind lelies in bloei prachtig en de geur is bedwelmend.

U hebt ongetwijfeld gemerkt dat ERODIUMS tot mijn favorieten behoren. De beste bloeier is: ERODIUM manescavi. Een sterke groeier met grof blad, maar door de losse groeivorm valt dit niet op. De bloemen zitten aan lange stelen en zijn hardroze van kleur (niet storend). Wanneer de uitgebloeide bloemen regelmatig worden weggehaald, bloeit de plant van mei tot de herfst. Van regen trekt ze zich ook niet veel aan. Een prima aanwinst voor uw tuin.

Van kwekerij ten Donkelaar in Werkendam bracht ik een tijdje geleden twee bijzondere soorten mee.  ERODIUM chrysanthennum met zachtgele bloemen en ERODIUM guttatum met zachtroze bloemen. Beide bloeien in mei/juni. Ze hebben fijn zilverkleurig loof dat ze in de winter behouden. Ze blijven laag en zijn volkomen winterhard. Genoemde kwekerij is voor de liefhebber een “must”.

Terwijl ik dit stukje schrijf komt er buiten een dikke bui (met hagel) op mijn jonge zelf gezaaide plantjes neer. Ik zou ze allemaal wel een paraplu op willen zetten, maar helaas! Ze hebben heel wat te verduren voordat ze groot en mooi zijn. Het is ieder jaar weer hetzelfde met ons Nederlands weer. Afwachten maar wat het wordt.

10. GROENE BELEVENISSEN IN MIJN TUIN (voorjaar 1998)

Omdat ik mijn stukje tekst , ver voordat het boekje uitkomt, moet inleveren, kan ik nooit over actuele dingen schrijven. Het is altijd een terugblik.

Dit keer over bloeiende krokusjes, bergenia’s, kerstrozen, leverbloempjes en vooral het grote aantal maartse viooltjes die zo heerlijk geuren. Veel bloeide al in februari. Zelfs de vogels waren vrolijk met hun gezang: het voorjaar komt. Wat kan ik daar toch van genieten.

Deze winter had ik geen last van konijnenvraat aan de krokussen, dus verwachtte ik heel wat van de bloei. Bijzondere soorten had ik nog nooit zien bloeien. Maar toen kwam er zoveel hemelwater naar beneden dat de bloemen heel snel lelijk werden. De bloei was derhalve van korte duur. Jammer.

Momenteel bloeit overal in de border de paarse CORYDALIS solida  (vogeltje-op-de-kruk). Een lief plantje waar je weinig last van hebt en veel van kunt genieten. Als het weer te warm wordt zijn ze snel verdwenen om volgend voorjaar weer terug te komen. Ze zaaien zich goed uit.

De CARDAMINE pratensis (pinksterbloem) is er ook weer. Per ongeluk belandde ze in mijn tuin. Het is een brutaaltje dat overal nieuwe plantjes maakt. Het bloemetje is heel mooi om te zien zodat je geneigd bent om ze te laten staan. Maar ruim ze op voordat het te laat is, je raakt ze niet meer kwijt. Maar met een familielid, nl. de CARDAMINE heptaphylla ben ik heel blij. Dit begint nu al te bloeien. De plant heeft grof blad en grote roze bloemen aan een lange steel. Prachtig. Na de bloei verdwijnt de plant.

Dan heb ik ook nog: CARDAMINE trifolium, een groenblijvende lage soort. In april komen de roze bloemen die lang bloeien. De laatste twee soorten zijn zuinig met nieuwe plantjes, alhoewel dat best mag van mij.

Ook heel mooi is: ERODIUM pelargoniforum. Het is een vast plantje met een rozet waaruit beeldige bloempjes komen. De kleur is wit met lila adertjes, terwijl op de onderste bloemblaadjes lila vlekjes zitten. Het lijkt op een PELARGONIUM bloempje. We zagen ze bij Eleonore de Koning (beroemde kwekerij in Zeeland) in grote getale bloeien. Verschrikkelijk mooi. Maar dit plantje heeft de onhebbelijke gewoonte om zich niet te laten stekken. Vermeerdering komt door uitzaai en dit doet ze goed. Maar de zaailingen laten zich slecht verplaatsen. Ze verlangen wel een beschutte plaats, bv. in de rotstuin. Bloeitijd: april.

Kent u LEYCESTERIA formosa? Een heester met lange stelen waaraan zeegroene bladeren. De bloemen komen in trossen en hebben roze schutbladeren. Ze lijken op de bloemen van een ouderwetse kamerplant, de garnalenplant (BELOPERONE guttata). Ik dacht dat verleden winter de heester bevroren was, maar er zijn toch weer nieuwe scheuten vanuit de wortels gekomen. Zo zie je maar weer, de natuur regelt het zelf.

Als laatste noem ik nog: LEUCOTHOE axillaris ‘Scarlette’. Wat een mondvol. Voor een beetje kleur in de winter kocht ik deze plant afgelopen najaar. Het is een aantrekkelijke kleine struik met dieprood blad van september tot april. Ik zette hem in een grote pot op het terras.

9. GROENE BELEVENISSEN IN MIJN TUIN (begin 1998)

Op het moment dat ik dit schrijf is het half januari. Door het zachte weer van de laatste tijd begint er al veel uit te lopen in de tuin. In de CLEMATIS montana zitten dikke knoppen. De eerste sneeuwklokjes en winteraconietjes bloeien al en een enkele brutale krokus doet mee. Zelfs de HESPERIS heeft al een paar bloemetjes. Ze geven je een voorjaarsgevoel. Maar voor de komende week is vorst voorspeld en we kunnen nog van alles verwachten.

Ook de WINTERJASMIJN  is door de uitbundige bloei erg mooi. Ook dit is ieder jaar weer anders.

Door de storm van begin januari waaide bij ons een gedeelte van de top uit een oude conifeer. Aan onze kant zag je er bijna niets van zodat we het ook niet gemerkt hadden. Maar onze achterburen sloegen alarm want daar was het een ravage. Nadat het opgeruimd was viel de schade bij hen gelukkig mee. Ik ben blij dat die grote boom niet helemaal omgewaaid is.

Ik wil u attent maken op een paar éénjarigen die de moeite waard zijn. Als eerste CERINTHE minor. Deze heeft groen glimmend blad met witte vlekjes. De bloemen zijn geel. Ze bloeien de hele zomer. Zeer apart. Op een zonnige beschutte plaats zaait ze zich goed uit. Ik zaai ze al jaren niet meer, ze komen vanzelf. Afgelopen zomer zagen we in sommige tuinen een ander soort, nl. CERINTHE major purpurasens. Deze heeft blauwgroen blad en veel grotere bloemen, in blauw met purper en crèmekleurig van binnen. Nog veel aparter. We waren er weg van. In potten doen ze het ook prachtig. U begrijpt, het zaad is al besteld.

Verleden jaar zaaide ik een zakje ASARINE gemengd. Dit zijn éénjarige klimplanten. Het was heel leuk te zien welke lieve kleurtjes de bloemen hadden. Ze bloeien lang en rijk. Probeer het maar eens.

Inmiddels is het een week later en is het een stuk kouder. De vorst valt nog mee maar ik heb tere planten toch afgedekt met dennentakken (van de bewaarde kerstboom).

Wat ik ook goed ingepakt heb, is de ERYSIMUM ‘Bowles Mauve’(paarse muurbloem). Meer dan twintig jaar geleden zag ik deze plant voor het eerst als nieuwigheid in Engeland. Nu is ze in bezit van elke tuinliefhebber. Als het niet zo hard en lang vriest, komen ze de winter door, anders raak je ze kwijt. Daarom moet je in de herfst stekken nemen. De planten die daar uit voortkomen moet je in potten zetten en in de winter binnen bewaren. In mijn kas hebben deze planten al dikke knoppen. In het voorjaar zet ik ze in de tuin en dan zal de bloei prachtig zijn. Ze hebben dezelfde kleur als de paarsbloeiende judaspenning. Het is wel wat werk maar het loont de moeite.

meer

 

 

 

13
Jun
Verliefd op Jan van Leeuwen - Blik op de Tuin(906)
13
Jun
Vaste planten - Blik op de Tuin (905)