Activiteiten & Actueel

Dahlia's in topvorm

De dahlia mág weer. En daarom reist hovenier Janneke van der Brugge uit Olst Nederland en België door om mensen uit te leggen hoe ze dit mooie knolgewas in hun tuinen kunnen toepassen. Er waren veel belangstellenden op haar lezing van G&B in Hengelo. Janneke had haar eerste ervaringen met de dahlia in haar schooltuintje. De gekregen knol produceerde alleen kleine pompon-dahliaatjes en die zaten ook nog onder de luis, Dus het was geen liefde op het eerste gezicht. Ook van haar werk op de Floriade, jaren later, werd ze geen liefhebber, want daar moest ze dagen achtereen uitgebloeide bloemen verwijderen. Pas bij het zien van de Dahliatuin in Zwolle werd Janneke verliefd en nu past ze deze bloemen vaak in ontwerpen toe.

De eerste dahlia's waarmee we in Europa kennis maakten waren vooral enkelbloemig, nu vinden we die een beetje simpel en zijn de gevuldbloemige populair. De Azteken kweekten ze in Mexico al vanaf de 14e eeuw. De zaden werden pas eind 18e eeuw naar Europa gehaald, hoewel de bloemen al in 1650 werden beschreven en getekend door de lijfarts van de Spaanse koning. Hij werd er kennelijk niet hebberig van, wat voor de hedendaagse Groei & Bloeier lastig is te bevatten... De eerste dahlia's gingen jammerlijk dood omdat ze als tropische gewassen werden behandeld en dus geen winterrust kregen. Nu weten we dat de knol die koude periode nodig heeft om op krachten te komen voor een nieuw bloeiseizoen.

Janneke legde de verschillen tussen de tien groepen uit aan de hand van dia's, van piepkleine pomponnetjes tot bloemen als schotels. Ze verkocht in de pauze veel verschillende soorten. Een topje van de ijsberg, want wereldwijd zijn er zo'n 40.000, waarvan natuurlijk maar een klein percentage ook echt voor de handel wordt gekweekt. En nog steeds zijn de veredelaars niet klaar met de dahlia, zo wordt nu geëxperimenteerd met een kruising tussen een dahlia en de choco-Cosmea, om een geurende dahlia te verkrijgen.

Na de pauze kwam de verzorging van de dahlia aan bod. Janneke gaf een groot aantal nuttige tips, waarvan ik enkele zal delen. Wist u bijvoorbeeld waar u op moet letten als u een dahliaknol koopt? Ik ook niet, maar nu gelukkig wel. Om te controleren of zelfs de meest rimpelige en schijnbaar levenloze knol nog kans heeft om uit te lopen, moet u met uw nagels heel voorzichtig een stukje van de bast rondom de wortelhals afschrapen (de hals is het verdikte stukje op de grens van wortel en steel). Als dat nog vochtig aanvoelt, dan zit er beslist nog leven in.

Wanneer een knol flink is uitgedroogd, kunt u hem even in een emmertje water laten weken. Als u de knol daarna niet meteen plant, maar weer wilt opbergen, laat ‘m dan eerst goed drogen. De knollen mogen namelijk niet te vochtig bewaard worden, want ze zijn erg gevoelig voor schimmel. Ook tocht is uit den boze, want ze drogen dan snel uit. Gewoon droog en vorstvrij. Dat kan eenvoudig en zonder turf in een grote zak die gebruikt wordt voor bouwpuin. Een kleiner alternatief is zo’n blauwe tas van de Ikea (waar die al niet goed voor is). In het materiaal van zo’n tas zitten kleine gaatjes waardoor eventueel vocht gemakkelijk wordt afgevoerd.

Dan het tijdstip van planten. Wachten tot half mei is niet nodig, behalve als u op natte klei- of veengrond tuiniert. Natte gronden blijven namelijk wat langer koud. Op zandgrond kunt u al half april aan de slag. Geef de knollen gelijk bij het planten al een flinke dosis mest en plant ze niet te diep. De wortelhals hoeft maar net onder de grond te zitten.

Na drie weken ontstaan de eerste scheuten. Die kunt u voorzichtig afsnijden (neem daarbij een klein stukje bast mee), in stekpoeder dopen en oppotten. De stekken zullen nog datzelfde jaar flinke knollen vormen en uitbundig bloeien.

Even zo eenvoudig als stekken is het zelf zaaien van Dahlia’s. In slechts één seizoen van ministekje tot volop bloeiende plant.

De meest tot de verveelding sprekende vermeerderingsmethode was wel die van het splitsen. Zelf bleek ik dat altijd verkeerd gedaan te hebben. Al die stukjes knol die ik hoopvol uitplantte in de hoop er nog eens wat van terug te zien, lieten me steevast in de steek. Ik had de moed al laten varen dat het ooit nog wat zou worden en beperkte me alleen nog maar tot de aanschaf van knollen. Wat bleek… Splitsen heeft alleen kans van slagen als er aan elke overgebleven knol een stukje steel zit. Hoe dat splitsen dan in zijn werk gaat? ‘Nou gewoon’, vertelt Janneke: ‘Dat gaat heel gemakkelijk met twee schroevendraaiers die u tussen de stelen zet en wrikt tot de knollen splitsen.’ Wow, dat klinkt spannend! We hebben zo’n flauw vermoeden dat we er vanaf dit jaar een favoriete tuinklus bij hebben: Met veiligheidsbril en gereedschap die geliefde dahliaknollen te lijf gaan. Nu alleen nog een beetje lef verzamelen!

 

Frederike Krommendijk en Shera van den Wittenboer

Janneke www.joyousgarden.nl
meer

 

 

 

25
Jun
Schilderachtige Hollandse luchten, beestjes en wat geel
24
Jun
OOK VEEL GEEL
Menu