Hengelo e.o.
bekijk online
Flash Digitalis

In de vorige 3 nieuwbrieven heb ik jullie deelgenoot laten zijn van mijn mees- en tuinbelevenissen. Deze bijdragen hebben een ander lid van ons geïnspireerd om ook een bijdrage te leveren. Nu maar hopen dat meer leden deze uitdaging aandurven. Eventuele taal- en/of stijlfouten worden door de redactie gecorrigeerd. U hoeft dus geen Neerlandicus te zijn.
Inmiddels hebben de mezen zich geheel toegelegd op het voeren van hun jongen en zijn de pogingen om ons huis binnen te dringen gestaakt.

Kuifhyacint

Geen weer zo veranderlijk als het Nederlandse. Zaten we gisteren nog heerlijk van de zon en de warmte te genieten, vandaag leek het wel winter. Door de droogte was ik wel elke dag in de weer om de dorst van mijn planten te lessen, vooral van degenen die nog maar kort tevoren waren geplant. Maar deze, die u op bijgaande foto ziet staan, verblijft al een aantal jaren in mijn tuin.

Die gele composietjes heten muizenoortje (Hieracium pusilla), een lid van de havikskruiden, die het heel goed doen op droge, arme zandgrond. Dat bleek vorig jaar want ondanks de droogte en de hitte deden de muizenoortjes het zoals nooit tevoren. En dan die paarse schoonheid?  Jaren geleden toen we nog met de kinderen op vakantie gingen in Frankrijk groeide er achter onze caravan deze schoonheid. Zijn naam is Kuifhyacint (Muscari comosum) en inderdaad een bolgewas. Geen hyacint maar familie van het blauwe druifje. De paarse hoofdtooi is om de insecten te lokken, de vruchtbare bloempjes zitten er onder. Ik vroeg aan de baas van de camping of ik deze plant mocht uitgraven. Hij vond het best. Maar dat was een klus! Er moest een pikhouweel aan te pas komen. Eerst even opgezocht wat pikhouweel in het Frans is. Die had de campingbaas gelukkig. De bol zat zeker een halve meter diep. Een bolgewas kun je wat gemakkelijker meenemen dan een plant met wortels. Zo zijn de tulpen ook in ons land terecht gekomen. Maar dat is een ander verhaal. Nu de rest nog. Die is gauw verteld. De bol geplant in mijn tuin en het jaar erop verscheen de bloem.  Het zaad uitgestrooid en dat jaar na jaar, zodat er nu wel twintig groeien en bloeien in mijn bloemrijke grasveldje! Ik geniet er elke dag van, dat zult u wel willen geloven.                          
Tot de volgende keer.

Wim Haenen